Material Mystery: The Flesh of the World in Three Mythic Bodies

راز مادی سه اسطوره ظاهراً انسان محور را در نظر می گیرد که در ادیان ابراهیمی مرکزیت دارند - مذاهب انسان اولیه، نجات دهنده تجسم یافته و احتمالاً الهی، و بدن زنده شده. در نگاه اول، این داستان‌ها الهیات انسان محور را تقویت می‌کنند و به خدایی بسیار انسان‌نما اشاره می‌کنند. به نظر می رسد جدی گرفتن آنها چرخش مادی در علوم انسانی را به طور کامل نادیده می گیرد، با همان جهل عمدی که برخی از سیاستمداران ما نشان می دهند که افسانه های آنها به عنوان حقایق به حساب می آیند، یا اینکه هدف بقیه جهان پیشرفت بشر است. مصرف.

اما، کارمن مک‌کندریک نشان می‌دهد که می‌توان این ارقام را از طریق سنت خاصی که از کتاب مقدس عبری، سنت حکمت به‌عنوان نیروی خلاق، سرچشمه می‌گیرد، خواند. متون حکمت در سراسر خاور نزدیک باستان رایج است. همانطور که ایده خرد خلاق از دوران باستان تا قرون وسطی رشد می کند، تأثیرات فلسفی را از طیف وسیعی از سنت های فلسفی جمع آوری می کند. این ناخالصی بی‌نظیر - فکری، هنری و کلامی - امکان‌های تفسیری جدیدی ایجاد می‌کند. در این تفاسیر، هر شکل انسان مانند به ماده جهان، به عنوان بخشی وابسته به یکدیگر، باز می شود و ماده به طور کامل با الوهیت آمیخته می شود. چنین خوانش‌های اسطوره‌ای، درک واقعی و علمی ما از جهان مادی را تکمیل می‌کند تا انواع وسیع‌تری از توجه معرفتی و عاطفی را به خود جلب کند - به‌ویژه ترکیبی از مراقبت و لذت ویزدام.

Material Mystery considers three apparently anthropocentric myths that are central to Abrahamic religions―those of the primal human, the incarnated and possibly divine redeemer, and the resurrected body. At first glance, these stories reinforce a human-centered theology and point to a very anthropomorphic God. Taking them seriously seems to ignore the material turn in the humanities entirely, with the same sort of willful ignorance that some of our politicians show in declaring that their myths count as facts, or that the point of the rest of the world is to further human consumption.

But it is possible, Karmen MacKendrick shows, to read these figures through a particular tradition that emerges from the Hebrew Bible, the tradition of Wisdom as a creative force. Wisdom texts are common across the ancient Near East. As the idea of creative Wisdom develops from antiquity into the middle ages, it gathers philosophical influences from a range of philosophical traditions. This exuberantly promiscuous impurity―intellectual, artistic, and theological―generates new interpretive possibilities. In these interpretations, each human-like figure opens up onto the world''s matter, as an interdependent part of it, and matter is thoroughly mixed with divinity. Such mythic readings complement our factual, scientific understanding of the material world, to engage wider kinds of knowing and affective attention―particularly Wisdom''s combination of care and delight.