Masters of Two Arts: Re-creation of European Literatures in Italian Cinema

صفحه نمایش فیلم تالار بسیاری از زوج های ستاره بوده است: بوگارت و باکال، تریسی و هپبورن، و فلینی و کافکا. در حالی که این ترکیب اخیر ممکن است در نگاه اول کمی غیرمنتظره یا غیر محتمل به نظر برسد، کارلو تستا استادان دو هنر نشان می دهد که جفت شدن کارگردانان و نویسندگان مشهور در سینمای مدرن ایتالیا عادی است. با کمال تعجب، مطالعه رابطه متقابل بین سینمای ایتالیا و ادبیات اروپا تقریباً به طور کامل در تحقیقات سینمایی نادیده گرفته شده است. تستا با 9 تحلیل عمیق از رابطه یک به یک بین یک فیلمساز ایتالیایی و نامی «کلاسیک» در ادبیات مدرن اروپا، به این نادیده گرفته می‌پردازد و تلاش می‌کند آن را اصلاح کند. تستا با نگاهی به ترکیباتی مانند پازولینی و ساد، روسلینی و استاندال، و ویسکونتی و مان از جمله روش‌های نظری و تاریخی استفاده می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه متن مربوطه دستخوش «تطبیق» نیست، بلکه «بازآفرینی» کامل (همانطور که توسط Èizenshtein) در یک شکل هنری متفاوت و مهمتر از آن در زمینه فرهنگی جدید.

The movie screen has been the forum for many star pairings: Bogart and Bacall, Tracy and Hepburn, and Fellini and Kafka. While this latter combination might seem slightly unexpected or improbable at first sight, Carlo Testa's Masters of Two Arts demonstrates that pairings of famed directors and writers are commonplace in modern Italian cinema. Surprisingly, the study of the interrelation between Italian cinema and European literature has been almost completely neglected in film scholarship. Testa addresses and attempts to correct this oversight with nine in-depth analyses of the one-on-one rapport between an Italian filmmaker and a "classic" name in modern European literature. Looking at combinations such as Pasolini and Sade, Rossellini and Stendhal, and Visconti and Mann amongst others, Testa uses theoretical as well as historical methods, showing how the respective text undergoes not 'adaptation' but full 're-creation' (as defined by Èizenshtein) in a different art form and, even more importantly, in a new cultural context.