Marx, Tocqueville, and Race in America: The Absolute Democracy: or Defiled Republic:

در حالی که الکسیس دو توکویل آمریکا را «دموکراسی مطلق» توصیف می‌کرد، کارل مارکس تا زمانی که به بردگی سیاهان اجازه می‌داد، ملت را «جمهوری آلوده» می‌دید. در این تاریخ سیاسی روشنگر، نیمتز استدلال می‌کند که مارکس و شریکش فردریک انگلس، قرائتی بسیار دقیق‌تر و روشن‌تر از توکویل از دموکراسی آمریکایی داشتند، زیرا آنها تشخیص دادند که سرنگونی برده‌داری و پایان دادن به ستم نژادی در تحقق آن نقش اساسی دارد. روایت نیمتز هم با نوشته‌ها و هم اقدامات مدنی توکویل، مارکس و انگلس در تضاد است و اشاره می‌کند که مارکس و انگلس به طور فعال جامعه آلمانی-آمریکایی را در مخالفت با اسلاوکراسی قبل از جنگ داخلی بسیج کردند و مارکس به شدت از آرمان اتحادیه حمایت کرد. این تحقیق قوی و روشنگر در مورد رویکردهای دو متفکر بزرگ بینش تازه ای را در مورد بحث های گذشته و حال در مورد نژاد و دموکراسی در آمریکا ارائه می دهد.

While Alexis de Tocqueville described America as the 'absolute democracy,' Karl Marx saw the nation as a 'defiled republic' so long as it permitted the enslavement of blacks. In this insightful political history, Nimtz argues that Marx and his partner, Frederick Engels, had a far more acute and insightful reading of American democracy than Tocqueville because they recognized that the overthrow of slavery and the cessation of racial oppression were central to its realization. Nimtz's account contrasts both the writings and the civil action of Tocqueville, Marx and Engels, noting that Marx and Engels actively mobilized the German-American community in opposition to the slavocracy prior to the Civil War, and that Marx heavily supported the Union cause. This potent and insightful investigation into the approaches of two major thinkers provides fresh insight into past and present debates about race and democracy in America.