Marine Pollution: Diagnosis and Therapy

زمانی که در سال 1966، انجمن تحقیقاتی جنان توجه اقیانوس شناسان جمهوری فدرال آلمان را به مشکلات آلودگی دریایی معطوف کرد، من مشتاق نبودم. تاکید بر این حوزه مشکل به این معنی بود که دیگر برنامه های تحقیقاتی مهم باید به تعویق می افتاد. اما سخنرانی در سومین کنگره بین المللی اقیانوس شناسی، سپتامبر 1970، در توکیو، و در کنفرانس فائو در مورد آلودگی دریایی و اثرات آن بر منابع زنده و ماهیگیری، دسامبر 1970، در رم، من را متقاعد کرد که تحقیق در مورد مشکلات آلودگی دریا یک موضوع است. تعهد اجتماعی و اینکه اقیانوس شناس باید موضع بگیرد. من هشدارهای عمومی در مورد ادامه استفاده از آفت کش ها صادر کردم و مجبور شدم از خود در برابر اعتراضات صنعت ماهیگیری و بسیاری از همکارانم که در نوامبر 1970 از گستردگی تهدید بی اطلاع بودند دفاع کنم. بنابراین، حرفه‌ام از من خواسته بود که یک دید کلی از مشکلات آلودگی اقیانوس‌ها داشته باشم. در سال 1971 فقط لازم بود خودم را با صد مورد کتابشناختی آشنا کنم. در این میان، سیل داده ها به طور چشمگیری افزایش یافته است و در سال 1975، کمتر از 868 نشریه تحت عنوان "آلودگی دریایی" گزارش شده است (جدول 1). بنابراین، تشخیص نتایج جدید تحقیقات علمی از تکرارها و تغییرات بسیار دشوارتر و دشوارتر است، و می ترسم سال به سال تلاش من برای نشان دادن وضعیت واقعی مسئله در یک لحظه معین منوط به این باشد. شکاف های بیشتر.

When, in 1966, the Gennan Research Society directed the attention of oceanographers in the Federal Republic of Ger­ many to problems of marine pollution, I was not enthusiastic. Emphasis on this problem area meant that other important research plans had to be postponed. But the lectures at the Third International Oceanographic Congress, September 1970, in Tokyo, and at the FAO Conference on Marine Pollution and its Effects on Living Resources and Fishing, December 1970, in Rome, convinced me that research on problems of marine pollution is a social obligation, and that the oceanographer has to take a stand. I issued public warnings about the continuing use of pesticides and had to defend myself against protests by the fishing industry and many colleagues who were, in Novem­ ber 1970, unaware of the extent of the threat. Thus, I was required by my profession to acquire an overview of the prob­ lems of ocean pollution. In 1971 I only needed to familiarize myself with some one hundred bibliographical items. In the interim, the flood of data has risen dramatically, and in the year 1975, no fewer than 868 publications under the heading of "Marine Pollution" were reported (Table 1). It is, therefore, more and more diffi­ cult to distinguish new results of scientific research from the many repetitions and variations, and I fear that from year to year my efforts to illustrate the actual status of the problem at a given moment will be subject to more gaps.