Making Men: Gender, Literary Authority, and Women’s Writing in Caribbean Narrative

استعمار اثری محو نشدنی بر نویسندگان کارائیب گذاشت. بسیاری از نویسندگان مرد اواسط قرن، در آستانه استقلال، برای الگوهای خود به انگلستان چشم دوختند. نسل کنونی نویسندگان، که بسیاری از آنها زن هستند، به طور فزاینده ای به ایالات متحده نگاه کرده اند و به آنها نقل مکان کرده اند. Making Men با ترکیب نظریه پسااستعماری، ادبیات هند غربی، نظریه فمینیستی، و نقد ادبی آمریکایی آفریقایی تبار، رابطه خاصی را بین قانون کارائیب - که توسط C. L. R. James و V. S. Naipaul و دیگران ارائه می شود - و معاصر ایجاد می کند. نویسندگان زن کارائیب مانند ژان ریس، و جامائیکا کینکید، پائول مارشال و میشل کلیف که اکنون در ایالات متحده زندگی می کنند.

بحث در مورد روایت متعارف کارائیب که نشان دهنده هویت ملی تحت سلطه اقتدار فرهنگی انگلیسی است. بلیندا ادمونسون به ویژه بر تأثیر فراگیر احساسات ویکتوریایی در ساختار هویت ملی قرن بیستم تمرکز دارد. او نشان می دهد که مسائل نژادی و ساختارهای انگلیسی مردانگی نه تنها برای هویت هند غربی مرکزیت دارد، بلکه نویسندگی کارائیب را به سنت ادبی انگلیسی پیوند می دهد. این دیدگاه در مورد خاستگاه ناسیونالیسم ادبی هند غربی سپس به جستجوی ادمونسون برای سوبژکتیویته زنانه در ادبیات کنونی توسط زنان مهاجر هند غربی در آمریکا می‌پردازد. Making Menتبعید فکری مردان را با مهاجرت اقتصادی زنان مقایسه می‌کند و سنت متعارف مردانه را به نوشته‌های زنان مدرن هند غربی مرتبط می‌کند و بررسی می‌کند که چگونه زنان در درون و علیه پارادایم تاریخی مردانه می‌نویسند. ادامه روند تعریف ملی.
با ادعاهای نظری که گفتمان جدیدی را در مورد ایده های انگلیسی، کارائیب و آمریکایی در مورد تبعید، مهاجرت، نژاد، هویت جنسیتی و اقتدار ادبی دعوت می کند، مردان سازی آموزنده خواهد بود. خواندن برای کسانی که با نظریه پسااستعماری، مطالعات زنان آفریقایی تبار، و ادبیات کارائیب درگیر هستند.

Colonialism left an indelible mark on writers from the Caribbean. Many of the mid-century male writers, on the eve of independence, looked to England for their models. The current generation of authors, many of whom are women, have increasingly looked—and relocated—to the United States. Incorporating postcolonial theory, West Indian literature, feminist theory, and African American literary criticism, Making Men carves out a particular relationship between the Caribbean canon—as represented by C. L. R. James and V. S. Naipaul, among others—and contemporary Caribbean women writers such as Jean Rhys, and Jamaica Kincaid, Paule Marshall, and Michelle Cliff, who now live in the United States.

Discussing the canonical Caribbean narrative as it reflects national identity under the domination of English cultural authority, Belinda Edmondson focuses particularly on the pervasive influence of Victorian sensibilities in the structuring of twentieth-century national identity. She shows that issues of race and English constructions of masculinity not only are central to West Indian identity but also connect Caribbean authorship to the English literary tradition. This perspective on the origins of West Indian literary nationalism then informs Edmondson’s search for female subjectivity in current literature by West Indian women immigrants in America. Making Men compares the intellectual exile of men with the economic migration of women, linking the canonical male tradition to the writing of modern West Indian women and exploring how the latter write within and against the historical male paradigm in the continuing process of national definition.
With theoretical claims that invite new discourse on English, Caribbean, and American ideas of exile, migration, race, gender identity, and literary authority, Making Men will be informative reading for those involved with postcolonial theory, African American and women’s studies, and Caribbean literature.