دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش: 1
نویسندگان: Schwartz. Regina M.
سری:
ISBN (شابک) : 9780191839290, 0192514598
ناشر: Oxford University Press
سال نشر: 2017
تعداد صفحات: 154
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 693 کیلوبایت
کلمات کلیدی مربوط به کتاب عشق به عدالت، شکسپیر زنده: شکسپیر، ویلیام، 1564-1616، فلسفه، جنبش ها، اومانیسم
در صورت تبدیل فایل کتاب Loving justice, living Shakespeare به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب عشق به عدالت، شکسپیر زنده نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
در اندیشیدن به عدالت، عشق را به خطر می اندازیم. دوست داشتن
عدالت، شکسپیر زنده می پرسد چرا عشق را موضوعی «نرم» می
دانند که شاید برای هنر و مذهب مناسب است، اما برای اتاق های هیئت
مدیره، بحث های مجلس و کنگره، دانشکده های حقوق و دادگاه ها مناسب
نیست. درگیر گفتمان «جدی» عدالت، از جمله سؤالات توزیع، سؤالات
قرارداد، و سؤالات قصاص. عشق جدا از نظم است، در حوزه عمومی
کاملاً عقلانی عدالت. اما با وجود همه این جدایی عشق و عدالت،
معلوم می شود که در سنت کتاب مقدس، چنین تمایزی حتی قابل تصور
نیست. قانون کتاب مقدس به عنوان دوست داشتن همسایه خلاصه می شود -
این بیشتر به عنوان دوست داشتن غریبه، دوست داشتن بیوه، یتیم و
فقیر توضیح داده می شود - کسانی که جامعه محافظ ندارند. تحليل اين
«فرمانهاي عشقي» بنيادين نشان ميدهد كه عشق در آنها به معناي
مراقبت، يعني درك كردن و پاسخگويي به نيازهاي ديگران است. این هم
عشق است و هم عدالت. مفاهیم سیاسی حاکم بر عدالت ناقص هستند، زیرا
بر اساس اعتقاد به کمبود است: عرضه محدود (کالاها، فرصتها، حتی
بخشش) نشان میدهد که باید به اندازهای منصفانه رعایت شود.
برعکس، با عشق، خیری که به دنبال آن میرویم، کم نیست. توزیع آن
مشکلی ندارد زیرا هر چه بیشتر بدهید بیشتر پر می شود. بنابراین،
در مورد عشق، تأکید بر نحوه تقسیم منصفانه نیست--من به هر یک از
فرزندانم چقدر محبت می کنم!--- بلکه چگونگی درک و پاسخ به نیاز
است. این درک از عدالت که شامل مراقبت متقابل است، سابقه ای غنی
در اندیشه دینی به عنوان چسب اجتماعی دارد. احیای کتاب مقدس در
دوران اصلاحات و اشارات همه جانبه به عشق به همسایه در کتاب
دعای مشترک باعث شد همیشه در گفتمان رنسانس حضور داشته باشد
و شکسپیر در بسیاری از نمایشنامه های خود این اخلاق را برای
تماشاگران به ارمغان آورد. بخشی از دلیل تحمل شکسپیر این است که
این اخلاق امروز برای مخاطبان طنین انداز شده است: ما از شر یاگو،
حرص و آز مکبث، خودشیفتگی لیر بیزاریم و حتی شروع به درک اینکه
چگونه فداکاری های رومئو و ژولیت می تواند درگیری های اجتماعی
باستانی را التیام بخشد. ، برای ایجاد عدالت باید به قدرت عشق
رضایت داد.
In thinking about Justice, we ignore Love to our peril.
Loving Justice, Living Shakespeare asks why love is
considered a 'soft' subject, fit for the arts and religion
perhaps, but unfit for boardrooms, parliamentary and
congressional debates, law schools and courtrooms, all of whom
are engaged in the 'serious' discourse of justice, including
questions of distribution, questions of contract, and questions
of retribution. Love is separate, out of order in the decidedly
rational public sphere of justice. But for all of this
separation of love and justice, it turns out that in the
biblical tradition, no such distinction is even imaginable. The
biblical law is summed up as loving the neighbour--this is
further elaborated as loving the stranger, loving the widow,
the orphan, and the poor--those who lack a protecting
community. Analysis of these foundational 'love commands' shows
that in them, love means care, that is, apprehending and
responding to the needs of others. This is both love and
justice. Prevailing political concepts of justice are
incomplete for they are premised on a belief in scarcity:
limited supply (of goods, opportunities, even forgiveness)
suggests they must be meted out in fair measure. To the
contrary, with love, the good sought is not in scarce supply.
Its distribution is not a problem for the more of it you give,
the more it is replenished. So with love, the emphasis is not
on how to apportion fairly--how much love do I give each of my
children!---but how to understand and respond to need. This
understanding of justice as including mutual care has a rich
history in religious thought as constituting social glue. The
revival of the Bible during the Reformation and the ubiquitous
allusions to neighbor love in the Book of Common
Prayer made it ever-present in Renaissance discourse, and
Shakespeare brought this ethos to audiences in many of his
plays. Part of the reason Shakespeare endures is that this
ethic resonates for audiences today: we abhor the evil of Iago,
the greed of Macbeth, the narcissism of Lear, and to even begin
to understand how the sacrifices of Romeo and Juliet could heal
ancient social conflict, we must assent to the power of love to
create justice.