Love

«عشق» استاندال، رساله ای جاودانه در مورد قدرت منحصر به فرد احساسات انسانی، توسط گیلبرت و سوزان سیل با مقدمه ای از ژان استوارت و بی سی جی جی ترجمه شده است. \"شوالیه\" در \"Penguin Classics\". استاندال در سال 1818، زمانی که در اواسط سی سالگی خود بود، ماتیلد دمبوفسکی زیبا را ملاقات کرد و عاشقانه عاشق او شد. با این حال، او سریعاً روشن کرد که محبت های او را برنمی تابد و در ناامیدی خود به کلام نوشتاری روی آورد تا عشق خود را از بین ببرد و احساسات خود را توضیح دهد. نتیجه یک کالبد شکافی شدید شخصی از روند عاشق شدن - و بودن - است: ترکیبی منحصر به فرد از شعر، حکایت، فلسفه، روانشناسی و مشاهده اجتماعی. استاندال با کنار هم قرار دادن جنبه های متضاد ماهیت خود، عمیقاً احساسی و تحلیلی خونسرد، اثری را خلق کرد که هم کاملاً شخصی است و هم در سطح جهانی قابل اجرا است. این ترجمه تمام رنگ و شور نسخه اصلی را حفظ کرده و با خرید پیشگفتار و ضمائم اصلی نویسنده همراه است. در معرفی خود، ژان استوارت و بی سی جی جی. "شوالیه" در مورد رابطه بین استاندال و معشوقش بحث می کند و دیدگاه های او را در مورد فمینیسم، آموزش و جامعه بررسی می کند. استاندال (1783-1842) نام مستعار هنری ماری بیل بود که در گرنوبل به دنیا آمد و بزرگ شد. او که پستی در وزارت جنگ پیشنهاد کرد، از سال 1800 به بعد، مبارزات ناپلئون را در سراسر اروپا پیش از بازنشستگی به ایتالیا دنبال کرد. در اینجا به عنوان «استاندال» شروع به نوشتن در مورد هنر، موسیقی و سفر کرد. اگرچه در طول زندگی‌اش مورد استقبال قرار نگرفت، اما آثارش از جمله «قرمز و سیاه» (1830) و «خانه منشور پارما» (1839)، اکنون او را در زمره پیشگامان رئالیسم ادبی قرن نوزدهم قرار می‌دهند. . اگر از «عشق» لذت بردید، ممکن است «آموزش عاطفی» گوستاو فلوبر را بپسندید، که در «کلاسیک پنگوئن» نیز موجود است. \"تنها روشنگرترین کتاب نقش تخیل در عشق\". (جان آرمسترانگ، نویسنده \"شرایط عشق: فلسفه صمیمیت\").

**