Limits: Why Malthus Was Wrong and Why Environmentalists Should Care

فرهنگ غربی شیفته رویای فراتر رفتن است، حتی با وجود اینکه شبح آخرالزمان به طور فزاینده ای در دام می افتند: خشکسالی، قحطی، زمستان هسته ای. چگونه به این سیاره و محدودیت های آن فکر کردیم؟ این کتاب بازخوانی می‌کند، بازتعریف می‌کند و درخواستی پرشور برای محدودیت‌ها - مفهومی مرکزی برای محیط‌گرایی - ارائه می‌کند و آنها را از ارتباط آنها با مالتوسیسم و ​​ایدئولوژی و سیاست همراه با آن پاک می‌کند. جورج کالیس، اقتصاددان بزرگوار، توماس رابرت مالتوس و میراث او را بازخوانی می‌کند و محدودیت‌ها و کمبودها را از هم جدا می‌کند، دو مفهومی که مدت‌هاست در اندیشه‌های زیست‌محیطی و اقتصادی در هم آمیخته شده‌اند. محدودیت‌ها چیزی در بیرون نیست، یک ویژگی طبیعت نیست که توسط دانشمندان رمزگشایی شود، بلکه انتخابی است که با ما روبرو می‌شود، انتخابی که به طور متناقض، بخشی از آزادی است. محدودیت‌ها که ما را از یونان باستان به مالتوس، از شکارچی‌ها تا رمانتیک‌ها، از فمینیست‌های آنارشیست تا محیط‌بانان رادیکال دهه 1970 می‌برد، به ما نشان می‌دهد که چگونه یک فرهنگ نهادینه شده اشتراک‌گذاری می‌تواند این امکان را فراهم کند. خود محدودسازی جمعی که ما به شدت به آن نیاز داریم.

Western culture is infatuated with the dream of going beyond, even as it is increasingly haunted by the specter of apocalypse: drought, famine, nuclear winter. How did we come to think of the planet and its limits as we do? This book reclaims, redefines, and makes an impassioned plea for limits―a notion central to environmentalism―clearing them from their association with Malthusianism and the ideology and politics that go along with it. Giorgos Kallis rereads reverend-economist Thomas Robert Malthus and his legacy, separating limits and scarcity, two notions that have long been conflated in both environmental and economic thought. Limits are not something out there, a property of nature to be deciphered by scientists, but a choice that confronts us, one that, paradoxically, is part and parcel of the pursuit of freedom. Taking us from ancient Greece to Malthus, from hunter-gatherers to the Romantics, from anarchist feminists to 1970s radical environmentalists, Limits shows us how an institutionalized culture of sharing can make possible the collective self-limitation we so urgently need.