Liberal Tradition From Fox to Keynes

خیلی قبل از زمان ما، کلمه لیبرال به این معنی بود: جامعه را به حال خود رها کنید تا خودش را مدیریت کند. در علم اقتصاد به معنای آزادسازی و مالکیت خصوصی بود. در حکومت به معنای حاکمیت قانون بود. در زندگی مدنی، به معنای آزادی بیشتر بود. آزادی کلید واژه بود، راه حلی برای هر چیزی که نظم اجتماعی را آزار می داد.

دستاوردهای آن در صفحات این کتاب خارق العاده، ویرایش شده توسط آلن بولاک و موریس شوک، که برای اولین بار در سال 1957 منتشر شد، به قول قهرمانان لیبرالیسم در انگلستان از قرن هجدهم به بعد، شرح داده شده است. لیبرالیسم حمایت گرایی را در هم شکست. به امنیت مطلق مالکیت خصوصی، آزادی های مدنی برای زنان و یهودیان، پایان بردگی، برقراری آزادی تشکل و مذهب، پایان سوداگری و نهادینه کردن تجارت آزاد، پایان شکنجه و ظلم در قوانین جزایی دست یافت. ، مخالفت سخت با امپریالیسم، جشن طبقه بازرگان، منادی فردگرایی.

دستاوردهای لیبرالیسم باشکوه و گسترده است. با خواندن این جلد با سخنرانی ها و بیانیه های آن، می توانید احساس کنید که قلب شما از هیجان می تپد. دولت گرایی قدیم داشت از بین می رفت. در ذهن این شخصیت‌های بزرگ، هرگز نمی‌توان آزادی زیادی داشت.

و با این حال، این کتاب همچنین تغییراتی را که در اواخر قرن نوزدهم بر لیبرالیسم غلبه کرد، مستند می‌کند، که همگی ناشی از چیزی است که هانس هوپ نامیده است. شکست بزرگ لیبرالیسم: اعتقاد آن به این که دولت خود را می توان لیبرال، خوش خیم و حتی بخشی از ساختار خود جامعه کرد.

و بنابراین شما شروع به تشخیص تغییر در روایت می کنید، همه اینها بر اساس افسانه امکان حکومت خوب است. همانطور که ممکن است انتظار داشته باشیم، اولین بخشی که سقوط می کند آموزش است. سپس در حوزه سیاست خارجی لغزشی داریم که ناشی از این دیدگاه است که خود دولت می تواند رهایی بخش مردم شود. پس از آن جنگ جهانی اول همه چیز را تغییر داد و لیبرالیسم هسته ضددولتی خود را از دست داد و لایسزفر را در اقتصاد رها کرد.

Long before our time, the word liberal meant: leave society alone to manage itself. In economics, it meant laissez-faire and private property. In government, it meant the rule of law. In civic life, it meant more liberty. Freedom was the watchword, the solution to whatever ailed the social order.

Its achievements are chronicled in the pages of this fantastic book, edited by Alan Bullock and Maurice Shock, published first in 1957, in the words of the champions of liberalism in England from the 18th century and forward. Liberalism crushed protectionism. It achieved absolute security of private property, civil liberties for women and Jews, the end of slavery, the establishment of the freedom of association and religion, the end of mercantilism and the institutionalization of free trade, the end of torture and cruelty in penal laws, the hard-core opposition to imperialism, the celebration of the merchant class, the heralding of individualism.

Liberalism's achievements are magnificent and sweeping. Reading through this volume with its orations and declarations, you can feel your heart racing with excitement. The statism of old was being swept away. In the minds of these great figures, there could never be too much liberty.

And yet the book also documents the change that began to overtake liberalism in the late 19th century, all resulting from what Hans Hoppe has called the great failing of liberalism: its belief that the state could itself be made liberal, benign, and even part of the structure of society itself.

And so you begin to detect a change in the narrative, all based on the myth of the possibility of good government. The first sector to fall is education, as we might expect. Then we have slippage in the area of foreign policy, stemming from the view that the state itself could become the liberator of peoples. World War I then changed everything and liberalism lost its anti-statist core and abandoned laissez-faire in economics.