دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش:
نویسندگان: Vladimir Nabokov
سری:
ISBN (شابک) : 9782213688213
ناشر: Fayard
سال نشر: 2017
تعداد صفحات:
زبان: French
فرمت فایل : EPUB (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 6 Mb
در صورت تبدیل فایل کتاب Lettres à Véra به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب نامه هایی به ورا نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
ولادیمیر ناباکوف و همسرش ورا در سال 1923 در برلین ملاقات کردند، جایی که خانواده های مربوطه آنها از قدرت بلشویکی گریخته بودند. در طول نیم قرنی که ازدواج آنها به طول انجامید، آنها به ندرت از هم جدا می شدند، اما سپس هر روز به او می نوشت: مانند زمانی که ورا برای معالجه به آسایشگاهی در جنگل سیاه رفت، زمانی که ولادیمیر به دیدار خانواده اش رفت که در پناهنده شده بودند. پراگ، یا زمانی که ورا در پاریس به او بپیوندد. بعدها، سخنرانی های او در جنوب ایالات متحده جرقه نامه های جدیدی را زد. در تمام این مکاتبات، برای ما یک طرفه – ورا که نامه های خود را از بین برده بود – شور و اشتیاق ناباکوف به همسرش، زندگی روزمره او را در محیط مهاجرت روس ها در برلین، تحولاتی که هر دو در مواد خود با آن مواجه می شوند، می بینیم زندگی عاطفی، محرومیتی که او در آغاز کارش در پاریس تجربه کرد، علاقه فزاینده ای که کارش در میان ناشران و مردم روشنفکر برانگیخت، حمایت بی دریغی که ورا از او می کند. این نامهها، علاوه بر آنچه در مورد مرد آشکار میکنند، به ما امکان میدهند آزمایشگاه نویسنده را کشف کنیم - انرژی خلاق او، انبوه موضوعاتی که به وجود میآیند و ناپدید میشوند، شدت کار او - و ما اصالت سبک او را تشخیص میدهیم: پارودیک، رگ شاعرانه، سرزندگی و بازی او با کلمات.
Vladimir Nabokov et sa femme Véra se sont rencontrés en 1923, à Berlin, où leurs familles respectives avaient fui le pouvoir bolchevique. Tout au long du demi-siècle que dure leur mariage, ils ne sont séparés que rarement, mais alors il lui écrit chaque jour : ainsi quand Véra part se soigner dans un sanatorium de la Forêt Noire, quand Vladimir rend visite à sa famille réfugiée à Prague, où quand Véra tarde à le rejoindre à Paris. Plus tard, ses conférences dans le Sud des États-Unis suscitent de nouvelles lettres. Dans toute cette correspondance, pour nous à sens unique – Véra ayant détruit ses propres lettres –, on voit la passion de Nabokov pour sa femme, sa vie quotidienne dans le milieu de l’émigration russe à Berlin, les bouleversements auxquels tous deux sont confrontés dans leur vie matérielle et affective, le dénuement qui est le sien lors de ses débuts à Paris, l’intérêt croissant suscité par son œuvre auprès des éditeurs et d’un public éclairé, le soutien indéfectible que lui apporte Véra. Ces lettres, outre ce qu’elles révèlent sur l’homme, nous font découvrir le laboratoire de l’écrivain – son énergie créatrice, la pléthore de sujets qui surgissent et disparaissent, l’intensité de son travail – et on y reconnaît l’originalité de son style : sa veine parodique, poétique, sa vivacité et ses jeux de mots.