Les Primitifs Italiens

در نوسان بین عظمت مصنوعی نمادهای بیزانسی و عمق طبیعت‌گرایانه آغاز شده توسط جوتو، هنر بدوی ایتالیایی اولین گام‌ها به سوی هنر رنسانس را به تصویر می‌کشد. به تدریج نقاشی‌های دیواری برای پانل‌های چوبی متحرک. اگر سلسله مراتب چهره‌ها می‌تواند چشم‌های نوپای ما را شوکه کند، در آن زمان، این فاصله‌گذاری بر الوهیت شخصیت‌های ارائه‌شده تأکید می‌کرد. این تقدس با پس زمینه هایی که با ورق طلا روشن شده بود تقویت شد. ظرافت خط و انتخاب متراکم ترین رنگ ها نیز به محسوس شدن نامرئی کمک کرد.اومانیسم عزیز در رنسانس.

Oscillant entre la majesté artificielle des icônes byzantines et la profondeur naturaliste initiée par Giotto, l'art des primitifs italiens incarne les premiers pas vers l'art de la Renaissance.S'essayant à d'autres supports, ces premiers artistes délaissèrent peu à peu la fresque pour les panneaux de bois amovibles. Si le hiératisme des visages peut choquer nos yeux néophytes, à l'époque, cette distanciation soulignait la divinité des personnages représentés. Cette sacralité était renforcée par les fonds illuminés à la feuille d'or. L'élégance de la ligne et le choix des couleurs les plus denses concouraient également à rendre perceptible l'invisible.Ce livre s'attache à souligner l'importance capitale que joua l'humanisation du sacré, ouvrant une porte discrète mais définitive vers l'humanisme cher à la Renaissance.