Legal Orientalism: China, the United States, and Modern Law

از زمان پایان جنگ سرد، چین به نماد جهانی بی‌توجهی به حقوق بشر تبدیل شده است، در حالی که ایالات متحده خود را به عنوان صادرکننده اصلی حاکمیت قانون در جهان معرفی کرده است. چگونه بی‌قانونی به جای واقعیتی که نیاز به تأیید تجربی دارد، بدیهی است در مورد چینی بودن، و چگونه ایالات متحده جذابیت جهانی قانون را به خود گرفت؟ Teemu Ruskola در مجموعه ای از تحقیقات گسترده، تاریخچه «شرق شناسی قانونی» را بررسی می کند: مجموعه ای از روایات در گردش جهانی در مورد اینکه قانون چیست و چه کسی آن را دارد. به عنوان مثال، چرا گفته می‌شود که چین سابقه حقوق شرکت‌ها را ندارد، به عنوان راهی برای توضیح «شکست» خود در توسعه سرمایه‌داری به تنهایی؟ راسکولا نشان می دهد که چگونه یک سنت اروپایی از تعصبات فلسفی در مورد قوانین چین به یک ایدئولوژی متمایز آمریکایی از امپراتوری تبدیل شد که تا به امروز تأثیرگذار بوده است.

اولین معاهده چین و ایالات متحده در سال 1844 اجازه داد کاربرد فراسرزمینی قوانین آمریکا در چین ظاهراً بی قانون. نوعی امپریالیسم قانونی، این رویه مدتها قبل از استعمار سرزمینی ایالات متحده پس از جنگ اسپانیا و آمریکا در سال 1898 بود و کاملترین بیان خود را در صلاحیت دادگاه منطقه ای آمریکا بر "منطقه چین" یافت. شرق‌شناسی حقوقی با پیامدهای فوری معاصر، در صدمات پایداری که قوانین مهاجرتی ضد چینی اواخر قرن نوزدهم بر قانون اساسی ایالات متحده وارد کرده است، و در اصلاحات خود شرق‌گرایانه قوانین چین امروزی زنده است. در سیاست جهانی تجارت و حقوق بشر، شرق شناسی قانونی همچنان به شکل گیری ذهنیت ها، نهادها و ژئوپلیتیک مدرن به روش های قدرتمند و ناشناخته ادامه می دهد.

Since the Cold War ended, China has become a global symbol of disregard for human rights, while the United States has positioned itself as the world’s chief exporter of the rule of law. How did lawlessness become an axiom about Chineseness rather than a fact needing to be verified empirically, and how did the United States assume the mantle of law’s universal appeal? In a series of wide-ranging inquiries, Teemu Ruskola investigates the history of “legal Orientalism”: a set of globally circulating narratives about what law is and who has it. For example, why is China said not to have a history of corporate law, as a way of explaining its “failure” to develop capitalism on its own? Ruskola shows how a European tradition of philosophical prejudices about Chinese law developed into a distinctively American ideology of empire, influential to this day.

The first Sino-U.S. treaty in 1844 authorized the extraterritorial application of American law in a putatively lawless China. A kind of legal imperialism, this practice long predated U.S. territorial colonialism after the Spanish-American War in 1898, and found its fullest expression in an American district court’s jurisdiction over the “District of China.” With urgent contemporary implications, legal Orientalism lives on in the enduring damage wrought on the U.S. Constitution by late nineteenth-century anti-Chinese immigration laws, and in the self-Orientalizing reforms of Chinese law today. In the global politics of trade and human rights, legal Orientalism continues to shape modern subjectivities, institutions, and geopolitics in powerful and unacknowledged ways.