Legal Literacy in Premodern European Societies

​این کتاب سواد حقوقی، دانش و مهارت های مردم در اروپای پیشامدرن و مدرن را تجزیه و تحلیل می کند. این بررسی می‌کند که چگونه افراد غیرعامل متعلق به مردم عادی و نخبگان به دانش و مهارت‌های حقوقی دست یافتند، چگونه از آنها در وکالت و نوشتن حقوقی استفاده کردند و چگونه سواد حقوقی راهی برای تحرک اجتماعی شد. مشارکت کنندگان با رویکردی مقایسه ای، زمینه های تاریخی انگلستان، فنلاند، فرانسه، آلمان، ایتالیا و سوئد را در نظر می گیرند.
این کتاب به دو بخش اصلی تقسیم شده است. بخش اول، گروه‌های مختلف باسواد حقوقی (محققان، قضات دادگاه تجدیدنظر و وکلای دادگستری) و راه‌های مختلف آنها برای سواد حقوقی از قرون وسطی تا قرن نوزدهم را مورد بحث قرار می‌دهد. بخش دوم، ظهور مالکیت و تولید ادبیات حقوقی - به ویژه کتاب های حقوقی که برای افراد غیر روحانی در نظر گرفته شده است - به عنوان ابزاری برای کسب درجه ای از سواد حقوقی از قرن هجدهم تا اوایل قرن بیستم تحلیل می کند.

​This book analyses the legal literacy, knowledge and skills of people in premodern and modernizing Europe. It examines how laymen belonging both to the common people and the elite acquired legal knowledge and skills, how they used these in advocacy and legal writing and how legal literacy became an avenue for social mobility. Taking a comparative approach, contributors consider the historical contexts of England, Finland, France, Germany, Italy and Sweden.
This book is divided into two main parts. The first part discusses various groups of legal literates (scriveners, court of appeal judges and advocates) and their different paths to legal literacy from the Middle Ages to the nineteenth century. The second part analyses the rise of the ownership and production of legal literature – especially legal books meant for laymen – as means for acquiring a degree of legal literacy from the eighteenth to the early twentieth century.