Left for Dead

درست پس از نیمه شب 30 ژوئیه 1945، USS Indianapolis توسط یک زیردریایی ژاپنی اژدر شد. کشتی در 14 دقیقه غرق شد. بیش از 1000 مرد در آب های آلوده به کوسه پرتاب شدند. کسانی که از غرق شدن آتشین جان سالم به در بردند - برخی مجروح و بسیاری بدون جلیقه نجات - در تلاش بودند تا در آب های آلوده به کوسه شناور بمانند و منتظر نجات بودند. اما نیروی دریایی ایالات متحده حتی نمی دانست که آنها مفقود شده اند. نیروی دریایی برای این فاجعه به یک قربانی نیاز داشت. بنابراین کاپیتان را به دلیل "به خطر انداختن" کشتی خود به دادگاه نظامی محکوم کرد. بازماندگان ایندیاناپولیس می دانستند که کاپیتان آنها مقصر نیست. 50 سال تلاش کردند تا نام او را پاک کنند، حتی پس از مرگ نابهنگامش. اما نیروی دریایی تکان نخورد - تا زمانی که پسری 11 ساله به نام هانتر اسکات وارد عکس شد. پروژه نمایشگاه تاریخ او در ایندیاناپولیس به زودی به یک جنگ صلیبی برای بازگرداندن نام نیک کاپیتان و افتخار مردانی که زیر نظر او خدمت می کردند تبدیل شد.

از نسخه Trade Paperback.

Just after midnight on July 30, 1945, the USS Indianapolis was torpedoed by a Japanese submarine. The ship sank in 14 minutes. More than 1,000 men were thrown into shark-infested waters. Those who survived the fiery sinking--some injured, many without life jackets--struggled to stay afloat in shark-infested waters as they waited for rescue. But the United States Navy did not even know they were missing. The Navy needed a scapegoat for this disaster. So it court-martialed the captain for "hazarding" his ship. The survivors of the Indianapolis knew that their captain was not to blame. For 50 years they worked to clear his name, even after his untimely death. But the navy would not budge--until an 11-year-old boy named Hunter Scott entered the picture. His history fair project on the Indianapolis soon became a crusade to restore the captain's good name and the honor of the men who served under him.

From the Trade Paperback edition.