Learning to Mentor-as-Praxis: Foundations for a Curriculum in Teacher Education

مفهوم منتورینگ تغییر عمده ای از ترتیبات راهنما/هدایت شده یا مربی/محافظ به سمت مدل های متقابل تر و مشارکتی داشته است. Learning to Mentor-as-PraxisLearning to Mentor-as-Praxisبر اساس یک چارچوب نظری قوی و نمونه های واقعی از تعاملات موفق و ناکارآمد، با جزئیات قانع کننده ای تجزیه و تحلیل می کند که چگونه سیستم های اعتقادی، ایدئولوژی ها و ارزش ها بر رابطه مربیگری تاثیر می گذارند، چرا آنها چگونه هستند. عواملی حیاتی در چشم انداز چندفرهنگی امروز هستند و اینکه چگونه می توان از آنها در آموزش نسل بعدی مربیان استفاده کرد. در این چارچوب فعالانه، یادگیری مربی کمتر فرآیندی برای کسب مهارت‌های مجزا و بیشتر به‌دست آوردن مجموعه‌ای از شایستگی‌های مرتبط است. در عین حال، این کتاب با تمرکز بر این حوزه‌ها، بر تکامل پیشرفت حرفه‌ای – قبل از خدمت، ضمن خدمت و آموزش عالی – تأکید می‌کند:

<. LI>جنبه‌های فرهنگی اجتماعی و زمینه‌ای مربیگری

• بررسی ادبیات: کنش‌ها و عاملیت در مربیگری
• قدردانی، مشارکت و بداهه نوازی: حوزه های کلیدی پراکسیس
• ایجاد تعاملات متقابل در زوج ها و گروه ها
• استفاده از چالش ها، پارادوکس ها و بن بست ها
• دستورالعمل هایی برای طراحی و اجرای برنامه درسی در آموزش مربیان
</ UL>

ارزیابی مجدد جسورانه تئوری و عمل فعلی و مفهوم سازی جدید از راهنمایی به عنوان حوزه های قدردانی، مشارکت و بداهه سازی در عمل، آموزش مربی به عنوان عمل در هر کتابخانه دانشگاهی و در قفسه‌های محققان و متخصصان راهنمایی، آموزش معلمان، و توسعه برنامه درسی قرار دارد.

The concept of mentoring has undergone a major shift from guide/guided or instructor/protégé arrangements toward more reciprocal, collaborative models. Informed by a robust theoretical framework and real-life examples of successful and ineffective interactions, Learning to Mentor-as-Praxis analyzes in compelling detail how belief systems, ideologies, and values affect the mentoring relationship, why they are critical factors in today’s multicultural landscape, and how they can be used in the training of the next generation of mentors. In this proactive framework, learning to mentor is less a process of acquiring discrete skills and more the gaining of an interrelated set of competencies. At the same time, the book emphasizes the evolution of professional development—pre-service, in-service, and higher education—by focusing on these areas:

• Sociocultural and contextual aspects of mentoring
• Literature review: acts and agency in mentoring
• Appreciation, participation, and improvisation: the key domains of praxis
• Building reciprocal interactions in dyads and groups
• Using challenges, paradoxes, and impasses
• Guidelines for designing and implementing a curriculum in mentor education

A bold reappraisal of current theory and practice and a new conceptualization of mentoring as domains of appreciation, participation and improvisation in praxis, Learning to Mentor-as-Praxis belongs in every academic library and on the shelves of researchers and professionals in mentoring, teacher education, and curriculum development.