Law and Religious Cultural Heritage in Europe

این کتاب به تفصیل مفاهیم حقوقی تاریخی و فعلی «میراث فرهنگی مذهبی» را در زمینه قاره اروپا بررسی می‌کند. گروه اخیر اساساً مبتنی بر انواع عناصر فرهنگی مقدس است که از سنت‌های مذهبی مختلف مردم اروپا نشأت می‌گیرد، که به دلیل ارزش برجسته‌شان، از نظر اهمیت اجتماعی، فرهنگی و مذهبی، شایسته حفاظت و نگهداری هستند. i>. با توجه به این موضوع، این مطالعه شواهدی از مشارکت فعال کشورهای اروپایی با گنجینه‌های مقدس/فرهنگی خود، بر اساس مبانی سیاسی و حقوقی بی‌طرفی و کثرت‌گرایی ارائه می‌دهد.

مهم ترین یافته ای که از این مطالعه به دست می آید این است که یک اخلاق حقوقی مشترک در اروپا وجود دارد که تحمیل می کند. وظیفه مراقبت مناسب نسبت به تنوع گسترده کالاهای فرهنگی مقدس و میراث فرهنگی مذهبی به طور کلی، به عنوان مخزن ارزشمند سرمایه فرهنگی اروپا. همچنین ماهیت sui generis این سرمایه را در نظر می گیرد: مانند هر نوع دارایی دیگری، ممکن است در طول زمان زوال یا محو شود و نیاز به سرمایه گذاری در حفظ یا نوسازی آن باشد. با این حال، مانند هیچ سرمایه‌ای دیگر، این سرمایه خاص ارزش فرهنگی متمایزی را حفظ می‌کند، زیرا حاوی ویژگی دیگری از «قداست» است که در قالب «خصلت مذهبی» آن بیان می‌شود، که این سرمایه به عنوان سه‌گانه‌ای از حافظه مذهبی، زیبایی‌شناسی دینی و اعتقادات مذهبی.

This book examines in detail both historical and current legal concepts of ‘religious cultural heritage’ within the context of the European continent. The latter group is primarily based on the variety of sacred cultural elements emanating from the different religious traditions of the peoples of Europe, which are deemed worthy of protection and preservation due to their outstanding value, in terms of their social, cultural and religious significance. In view of this, the study provides evidence of the European States’ active involvement with their sacred/cultural treasures, on the basis of the political and legal foundations of neutrality and pluralism.

Furthermore, the book analyzes all relevant international legislative instruments (i.e. the plethora of EU, EC and UNESCO norms), as well as all major European legislative patterns, in light of their significance for the aforementioned aspects of pluralism and neutrality. The interdisciplinary references listed at the end of each chapter provide an additional incentive for further reading on the subject matter.

The most important finding to emerge from the study is that there is a shared legal ethos in Europe that imposes a duty of appropriate care concerning the vast variety of sacred cultural goods and the religious cultural heritage in general, as an invaluable repository of European cultural capital. It also considers the sui generis nature of this capital: like any other type of asset, it may deteriorate or fade over time, necessitating investment in its preservation or refurbishment; nevertheless, like no other, this particular capital maintains a distinct cultural value, as it contains an additional characteristic of ‘sacredness’ expressed in the form of its ‘religious character,’ the latter being analyzed as a triptych of religious memory, religious aesthetics and religious beliefs.