دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش: 1
نویسندگان: Mitra Sharafi
سری: Studies in Legal History
ISBN (شابک) : 1107047978, 9781107047976
ناشر: Cambridge University Press
سال نشر: 2014
تعداد صفحات: 360
زبان: English
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 9 مگابایت
در صورت ایرانی بودن نویسنده امکان دانلود وجود ندارد و مبلغ عودت داده خواهد شد
در صورت تبدیل فایل کتاب Law and Identity in Colonial South Asia: Parsi Legal Culture, 1772–1947 به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب قانون و هویت در جنوب آسیای مستعمره: فرهنگ حقوقی پارسی، 1772–1947 نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
این کتاب فرهنگ حقوقی پارسیان یا زرتشتیان را بررسی می کند، یک جامعه قومی مذهبی که به طور غیرمعمولی در سیستم حقوقی استعماری هند بریتانیا و برمه سرمایه گذاری شده است. پارسیان به جای تلاش برای حفظ خودمختاری و یکپارچگی جمعی با اجتناب از تعامل با دولت، عمیقاً در خود سیستم حقوقی استعماری فرو رفت. از اواخر قرن هجدهم تا استقلال هند در سال 1947، آنها به عنوان وکیل، قاضی، طرف دعوی، لابی گر و قانونگذار به شدت از قوانین استعماری استفاده کردند. آنها قوانینی را که بر آن ها حاکم بود حذف کردند و الگوهای متمایز خود از خانواده و جامعه را از دو طریق به تصویب رساندند: دعوای مکرر درون گروهی که اغلب توسط متخصصان حقوقی پارسی در زمینه های ازدواج، ارث، امانت های مذهبی و افترا اداره می شود. و ایجاد قانونی که به قانون شخصی پارسی تبدیل شود. سایر جوامع آسیای جنوبی نیز به قانون روی آوردند، اما به نظر میرسد که هیچیک زودتر از پارسیها این کار را نکردهاند.
This book explores the legal culture of the Parsis, or Zoroastrians, an ethnoreligious community unusually invested in the colonial legal system of British India and Burma. Rather than trying to maintain collective autonomy and integrity by avoiding interaction with the state, the Parsis sank deep into the colonial legal system itself. From the late eighteenth century until India's independence in 1947, they became heavy users of colonial law, acting as lawyers, judges, litigants, lobbyists, and legislators. They de-Anglicized the law that governed them and enshrined in law their own distinctive models of the family and community by two routes: frequent intra-group litigation often managed by Parsi legal professionals in the areas of marriage, inheritance, religious trusts, and libel, and the creation of legislation that would become Parsi personal law. Other South Asian communities also turned to law, but none seems to have done so earlier or in more pronounced ways than the Parsis.