Lateness

ویرایش:  
نویسندگان: Peter Eisenman,  Elisa Iturbe,  Sarah Whiting  
سری: POINT: Essays on Architecture; 3 
ISBN (شابک) : 9780691203911 
ناشر: Princeton University Press 
سال نشر: 2020 
تعداد صفحات: 120
[121] 
زبان: English 
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 2 Mb 

قیمت کتاب (تومان) : 73,000



یک مورد تحریک آمیز برای ابهام تاریخی در معماری توسط یکی از نظریه پردازان پیشرو در این زمینه

\nتصور مدرنیته در معماری اغلب در ایده Zeitgeist یا \"روح عصر\" بیان می شود ، نگرش به شکل معماری که در اعتقاد به زمان مترقی تعبیه شده است. تأخیر به بررسی چگونگی کار معماری در برابر این جریانهای خطی به روش های شگفت آور و قانع کننده می پردازد. در این کتاب حیرت انگیز ، معمار مشهور بین المللی ، پیتر آیزنمن ، با الیزا ایتورب ، دیدگاه متفاوتی در مورد فرم و زمان در معماری ارائه می دهد ، موضوعی که محدودیت های زمانی را بر روی سبکی که نیاز به \"زمان\" بودن دارد ، دور می زند. او بر سه معمار قرن بیستم تمرکز می کند که در طرح های خود ویژگی های تأخیر را به نمایش گذاشته اند: آدولف لووس ، آلدو روسی و جان هجدوک. آیزنمن با استفاده از تئوری انتقادی تئودور آدورنو و مطالعه او در مورد آثار نهایی بتهوون ، نشان می دهد که چگونه معماری این چهره های متعارف به طور موقت از همگام سازی با کنوانسیون ها و انتظارات خارج شده است ، و چگونه می توان تأخیر به عنوان نوعی آزادی از محدودیت های لحظه ای عمل کرد.\n

با هم جمع کردن معماری ، موسیقی و فلسفه ، و ترسیم نمونه های روشن کننده از دوره های رنسانس و باروک ، تأخیر نشان می دهد که چگونه معماری امروز می تواند از مفهوم تأخیر برای شکستن محدودیت های سبک ، گسترش ظرفیت بحرانی معماری استفاده کند و شیوه جدیدی از تجزیه و تحلیل ارائه دهد.

A provocative case for historical ambiguity in architecture by one of the field's leading theorists

Conceptions of modernity in architecture are often expressed in the idea of the zeitgeist, or "spirit of the age," an attitude toward architectural form that is embedded in a belief in progressive time. Lateness explores how architecture can work against these linear currents in startling and compelling ways. In this incisive book, internationally renowned architect Peter Eisenman, with Elisa Iturbe, proposes a different perspective on form and time in architecture, one that circumvents the temporal constraints on style that require it to be "of the times"—lateness. He focuses on three twentieth-century architects who exhibited the qualities of lateness in their designs: Adolf Loos, Aldo Rossi, and John Hejduk. Drawing on the critical theory of Theodor Adorno and his study of Beethoven's final works, Eisenman shows how the architecture of these canonical figures was temporally out of sync with conventions and expectations, and how lateness can serve as a form of release from the restraints of the moment.

Bringing together architecture, music, and philosophy, and drawing on illuminating examples from the Renaissance and Baroque periods, Lateness demonstrates how today's architecture can use the concept of lateness to break free of stylistic limitations, expand architecture's critical capacity, and provide a new mode of analysis.