Lastannahmen - Einwirkungen auf Tragwerke: Grundlagen und Anwendung nach EC 1

یک سازه نگهدارنده تحت تأثیر نیروهای مختلف (مانند بارهای مرده، بارهای برف و باد و همچنین بارهای زنده و ترافیکی) و در صورت لزوم از متغیرهای تغییر شکل (مانند نشست زیر خاک، تغییرات دما، انقباض). ادعا کرد. سازه نگهدارنده باید تنش های ناشی از نیروها و تغییر شکل های وارد بر آن را با ایمنی و اطمینان کافی تحمل کند، یعنی. اچ. در طول عمر مفید مورد نظر، و می تواند به طور ایمن نیروها را به زیر خاک منتقل کند.

متغیرهای نیرو و تغییر شکل که بر روی یک سازه نگهدارنده اثر می کنند به عنوان عملکرد نامیده می شوند. علاوه بر این، اصطلاح فرض های بار نیز برای این مورد استفاده می شود تا نشان دهد که اثرات استفاده شده برای محاسبات و تأیید سازه و اجزای آن فقط مقادیر تقریبی را نشان می دهد که معمولاً با بار واقعی مطابقت ندارند. در عوض، اثرات و مفروضات بار برای محاسبه استاتیکی یک سازه نگهدارنده باید به گونه‌ای فرض شوند که از یک سو به اندازه کافی بزرگ باشند که «در سمت امن باشند»، اما از سوی دیگر نباید بیش از حد برآورد شوند. به طوری که هیچ ساختار غیراقتصادی ایجاد نشود.</ p>

Ein Tragwerk wird durch verschiedene Kraftgrößen (z. B. durch Eigenlasten, Schnee- und Windlasten sowie durch Nutz- und Verkehrslasten) sowie gegebenenfalls durch Verformungsgrößen (wie z. B. Baugrundsetzungen, Temperaturänderungen, Schwinden) beansprucht. Dabei muss das Tragwerk die aus den einwirkenden Kraft- und Verformungsgrößen verursachten Beanspruchungen mit einer ausreichenden Sicherheit und Zuverlässigkeit dauerhaft, d. h. während der angestrebten Nutzungsdauer, aufnehmen können und die Kräfte sicher in den Baugrund weiterleiten.

Die auf ein Tragwerk einwirkenden Kraft- und Verformungsgrößen werden als Einwirkungen bezeichnet. Weiterhin wird hierfür auch der Begriff Lastannahmen verwendet, um anzudeuten, dass die für die Berechnungen und Nachweise des Tragwerks und seiner Bauteile angesetzten Einwirkungen lediglich Näherungswerte darstellen, die mit der tatsächlichen Belastung jedoch in der Regel nicht übereinstimmen. Vielmehr müssen die Einwirkungen und Lastannahmen für die statische Berechnung eines Tragwerks so angenommen werden, dass sie einerseits groß genug sind, um „auf der sicheren Seite zu liegen“, andererseits aber nicht zu hoch geschätzt werden dürfen, damit keine unwirtschaftlichen Konstruktionen entstehen.