دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش:
نویسندگان: Philippe Lejeune
سری:
ISBN (شابک) : 2846827710, 9782846827713
ناشر: POL Editeur
سال نشر: 2010
تعداد صفحات: 260
زبان: French
فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود)
حجم فایل: 13 Mb
در صورت تبدیل فایل کتاب La Mémoire et l'Oblique: Georges Perec autobiographe به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب حافظه و مایل: زندگی نامه نویس ژرژ پرک نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
مورب. منحرف شده ها یک انحراف حیله گری. اینها کلماتی از این دست است که ژرژ پرک هرگاه از خاطره یا نوشته های زندگینامه خود صحبت می کند به کار می برد. برای او غیرممکن است که راه بلند داستان های کلاسیک را طی کند، تا با یک "من به دنیا آمدم" اطمینان بخش شروع شود. اما غیرممکن است که جاده را به سمت مبدأ طی نکنید. از طریق چندین مسیر خواهد بود. یک شبکه کامل، هزارتوی زندگینامههای «آوارهشده»: خیالپردازیها و خاطرات دوران کودکی، رویاها، جستوجوهای نسبشناسی، تمرینهای حافظه، فهرستهای روزمره، توصیف مکانها، کاوش در حافظه جمعی، چند برابر کردن «تلاشها برای توصیف» ناگفتنیها و «تقریباً» فراموش شده". در سال 1969 او به موریس نادو اشاره کرد که در کل زندگینامهای بزرگی که در نظر داشت، «هر پروژه خاص فقط با آنچه ما معمولاً زندگینامه مینامیم روابط دوری دارد». ده سال بعد او خاطرنشان کرد که در واقع موفق شده است فقط «قطعههایی از زندگینامهای که دائماً منحرف میشدند» بنویسد. مورب بدون شک تنها راه ممکن برای رویارویی با گذشته ای بود که هم بیادماندنی و هم فراموش نشدنی بود تا یاد فراموشی را زنده نگه داشت. در این مقاله، فیلیپ لژون بر اساس خواندن متون منتشر شده و کاوش در نسخههای خطی منتشر نشده، این راهبردهای غیرمستقیم را دنبال کرد. ژرژ پرک با فرمهای زندگینامهای جدید آزمایش میکند و با خوانندهاش روابط دوستانه و سختگیرانه برقرار میکند. از طریق خوانش «جایگزین» دو داستان W یا خاطره کودکی، پیچ و خم مکانهای هنوز منتشرنشده، نجواهایی که به یاد میآورم، به طور اریب وارد حافظه خود خواهیم شد.
L'oblique. Le dévié. Le détour. La ruse. Ce sont des mots de ce genre qu'emploie Georges Perec dès qu'il parle de sa mémoire ou de ses écrits autobiographiques. Impossible pour lui de prendre la grande route des récits classiques, de commencer par un rassurant «Je suis né». Mais impossible aussi de ne pas prendre la route, tout de même, vers l'origine. Ce sera par de multiples chemins de traverses. Tout un réseau, un labyrinthe d'autobiographies «déplacées» : fantasmes et souvenirs d'enfance, rêves, quêtes généalogiques, exercices de mémoire, inventaires du quotidien, description de lieux, exploration de la mémoire collective, multipliant les «tentatives de description» de l'indicible et du «presque oublié». En 1969 il fait remarquer à Maurice Nadeau que, dans le grand ensemble autobiographique qu'il envisage, «chaque projet particulier n'entretient avec ce qu'on nomme ordinairement autobiographie que des rapports lointains». Dix ans plus tard il constate qu'effectivement il a réussi à n'écrire que «des morceaux d'autobiographies qui étaient sans cesse déviés». L'oblique était sans doute la seule voie possible pour affronter un passé à la fois immémorable et inoubliable, pour maintenir vivante la mémoire de l'oubli. Dans cet essai, fondé sur la lecture des textes publiés et l'exploration des manuscrits inédits, Phlippe Lejeune a suivi ces stratégies indirectes. Georges Perec expérimente de nouvelles formes autobiographiques et noue avec son lecteur des relations à la fois conviviales et exigeantes. À travers la lecture «alternée» des deux récits de W ou le Souvenir d'enfance, le dédale des Lieux encore inédits, les litanies de Je me souviens, nous entrerons en oblique dans notre propre mémoire.