ورود به حساب

نام کاربری گذرواژه

گذرواژه را فراموش کردید؟ کلیک کنید

حساب کاربری ندارید؟ ساخت حساب

ساخت حساب کاربری

نام نام کاربری ایمیل شماره موبایل گذرواژه

برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید


09117307688
09117179751

در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید

دسترسی نامحدود

برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند

ضمانت بازگشت وجه

درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب

پشتیبانی

از ساعت 7 صبح تا 10 شب

دانلود کتاب L'idiota della famiglia. Gustave Flaubert dal 1821 al 1857

دانلود کتاب احمق خانواده. گوستاو فلوبر از 1821 تا 1857

L'idiota della famiglia. Gustave Flaubert dal 1821 al 1857

مشخصات کتاب

L'idiota della famiglia. Gustave Flaubert dal 1821 al 1857

ویرایش:  
نویسندگان:   
سری: La cultura 1226 
ISBN (شابک) : 884282545X, 9788842825456 
ناشر: Il Saggiatore 
سال نشر: 2019 
تعداد صفحات: 1158 
زبان: Italian 
فرمت فایل : EPUB (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) 
حجم فایل: 2 Mb 

قیمت کتاب (تومان) : 88,000



ثبت امتیاز به این کتاب

میانگین امتیاز به این کتاب :
       تعداد امتیاز دهندگان : 7


در صورت تبدیل فایل کتاب L'idiota della famiglia. Gustave Flaubert dal 1821 al 1857 به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.

توجه داشته باشید کتاب احمق خانواده. گوستاو فلوبر از 1821 تا 1857 نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.


توضیحاتی در مورد کتاب احمق خانواده. گوستاو فلوبر از 1821 تا 1857

ژان پل سارتر در کودکی با به خاطر سپردن صفحات پایانی مادام بوواری، علاقه خود را به گوستاو فلوبر نشان داد. تحسین او زمانی به نفرت تبدیل شد که او که اکنون بالغ شده بود، در رمان نویس سالامبو یک اصحاب بورژوا را شناخت که با طبقه ای که به آن تعلق داشت و آن را نیز تحقیر می کرد، همدلی می کرد. او می خواست در فلوبر یک مخالف، مخالف فکری و سیاسی خود را ببیند. چیزی که در مقابل آن، همانطور که می‌دانیم، بسیار شبیه تصویری است که توسط آینه بازگردانده می‌شود. شاید به همین دلیل سارتر موافقت کرد که سایه نویسنده دیگر را در زندگی‌نامه‌ای استادانه تعقیب کند، تا با همدلی لازم برای ساختن پرتره‌ای که همچنین بازتابی نادرست از خودش بود، با مخالف خود رفتار کند.

پس گوستاو فلوبر که بود. ? احمق خانواده، کودک طعمه غیبت طولانی مدت، نگاهش در تعقیب سراب گم شده است؟ یا برای کسانی که او را در نوجوانی می‌شناختند، بازیگر شکست خورده تاریخی، کالسکه دست و پا چلفتی که زیر بار لعنت خنده‌های برانگیزاننده است؟ یا شاید روان رنجور صعب العلاج حروف که با ذهنش تاج تاریکی مالیخولیایی اش را نوازش می کرد، بی آنکه بگذارد گلبرگ ها محو شوند؟ و چگونه ممکن است آن کودکی که پدر و مادر و برادرش برای زندگی احمقانه مقدر شده بودند، نابغه شود؟ به عنوان یک راه فرار و بازآموزی احساسی، به ناهنجاری کلاستروفوبیک نوشتن. و هم تلاشی برای روشن کردن چگونگی شکل‌گیری تاریخ، جامعه، بافت خانواده - در یک کلام، دیگری - ترکیب متزلزل یک فرد را شکل می‌دهد. در انتهای همه اینها، یک سوال بزرگ: واقعاً در مورد یک مرد چه می توانید بدانید؟


توضیحاتی درمورد کتاب به خارجی

Jean-Paul Sartre manifestò fin da bambino la sua ossessione per Gustave Flaubert imparando a memoria le pagine finali di Madame Bovary. La sua ammirazione divenne astio quando, ormai adulto, riconobbe nel romanziere di Salammbô un esteta borghese, connivente con la classe cui apparteneva e che pure disprezzava. Volle vedere in Flaubert un avversario, il suo opposto intellettuale e politico; quell’opposto che, come è noto, tanto somiglia all’immagine restituita dallo specchio. Forse per questo Sartre accettò di inseguire l’ombra dell’altro scrittore in una magistrale biografia, di trattare il proprio contrario con l’empatia necessaria a comporre un ritratto che fosse anche un riflesso traviato di sé.

Chi era dunque Gustave Flaubert? L’idiota della famiglia, un bambino preda di lunghi stati d’assenza stuporosa, lo sguardo perso a inseguire miraggi? Oppure, per chi lo conobbe adolescente, l’istrionico attore mancato, il guitto maldestro gravato dalla dannazione di suscitare il riso? O forse l’incurabile nevrotico dell’epistolario, che accarezzava con la mente la corolla di tenebre delle sue malinconie, senza mai lasciarne sfiorire i petali? E come ha potuto divenire un genio quel bambino che i genitori e il fratello avevano destinato a una vita da ebete?

Libro eretico e inclassificabile, ridefinizione dell’etica sartriana della libertà, cruciale incontro tra due giganti della letteratura francese, L’idiota della famiglia – cui si aggiunge oggi la penetrante prefazione di Massimo Recalcati – è un viaggio nel dedalo della psiche flaubertiana, nell’arte come via di fuga e rieducazione sentimentale, nell’anomalia claustrofobica della scrittura; ed è insieme un tentativo di chiarire in che modo la storia, la società, il contesto familiare – in una parola, l’Altro – diano forma alla vacillante sintesi di un individuo. Al fondo di tutto, un’unica, enorme domanda: che cosa si può sapere davvero di un uomo?





نظرات کاربران