Kubrick's Total Cinema: Philosophical Themes and Formal Qualities

هر چه مردم در مورد آثار کوبریک فکر کنند، اکثر آنها موافق هستند که چیزی متمایز، حتی منحصر به فرد، در مورد فیلم هایی که او ساخته است وجود دارد: خونسردی، وضوح فکری، جدیت انتقادی، و در نهایت یک ابهام حل نشدنی. این کتاب در تلاشی برای جداسازی تفاوت کوبریک، فیلم‌های کوبریک را به‌جای بررسی زندگی‌نامه‌ای و زمان‌شناسی، با تحلیلی مفهومی و صوری می‌پردازد.
در حالی که سینمای کوبریک بین امکانات تعالی انسانی دراماتیزه شده در سال 2001: یک ادیسه فضایی و محدودیت های ناگوار طبیعت انسانی که در پرتقال ساعتی به نمایش گذاشته شده است، حرکت می کند، سبک فیلمساز رئالیسم سینمایی را «واقعیت زدایی» می کند در حالی که به طور متناقض، موفق می شود. صراحت بی سابقه ای از دید و غنای مستند و فنی. نتیجه نوعی سرگیجه است: مخاطب هم از ماهیت تحقق نیافته و هم از ماهیت تحقق یافته سینما آگاه می شود. برخلاف مطالعات معمولی که خلاصه و تفسیری از فیلم‌های جداگانه ارائه می‌کند، این اولین باری است که تحلیلی از «عناصر» کل سینمای کوبریک ارائه می‌کند.

Whatever people think about Kubrick's work, most would agree that there is something distinctive, even unique, about the films he made: a coolness, an intellectual clarity, a critical edginess, and finally an intractable ambiguity. In an attempt to isolate the Kubrick difference, this book treats Kubrick's films to a conceptual and formal analysis rather than a biographical and chronological survey.
As Kubrick's cinema moves between the possibilities of human transcendence dramatized in 2001: A Space Odyssey and the dismal limitations of human nature exhibited in A Clockwork Orange, the filmmaker's style "de-realizes" cinematic realism while, paradoxically, achieving an unprecedented frankness of vision and documentary and technical richness. The result is a kind of vertigo: the audience is made aware of both the de-realized and the realized nature of cinema. As opposed to the usual studies providing a summary and commentary of individual films, this will be the first to provide an analysis of the "elements" of Kubrick's total cinema.