Klinische Ergebnisse der Synovektomie bei primär chronischer Polyarthritis

مطالعات متعددی در مورد نتایج سینووکتومی با در نظر گرفتن این یا آن دیدگاه نوشته شده است. در کار حاضر، سعی شد تا حد امکان پارامترها برای ارزیابی ثبت شود تا تصویری عینی از ارزش درمانی در 100 سینووکتومی زانو و 370 انگشت به دست آید. از جمله، جنبه های مهم زیر در طول بررسی در نظر گرفته شد: نتایج جراحی توسط جراحان جراحی ارزیابی نشد، بلکه توسط یک پزشک آموزش دیده روماتولوژیک که به یک کادر بالینی تعلق ندارد، ارزیابی شد. همانطور که شناخته شده است، ارزیابی تصاویر اشعه ایکس از نقطه نظر عینی اغلب بسیار دشوار است، زیرا اغلب "تأثیرات ذهنی" غالب است. Gschwend موفق به راه اندازی یک سیستم امتیاز جامع برای ارزیابی - به ویژه برای مفاصل انگشت سینوکتومی شده - شده است تا ارزیابی به شانس واگذار نشود. علاوه بر یافته‌های کاملاً موضعی مفصل، وضعیت روماتولوژی داخلی با آزمایش‌های آزمایشگاهی مربوطه در زمان عمل و طی بررسی‌های بعدی انجام شد و در ارزیابی گنجانده شد. در نهایت لازم به ذکر است که این یک مطالعه طولانی مدت پنج ساله با کنترل های مختلف در بین آن ها می باشد. راستی‌آزمایی توسط گروه‌های به اصطلاح کنترل بسیار مشکل‌ساز به نظر می‌رسید و برای کار حاضر چندان معنی‌دار نبود. اساساً، فقط وضعیت موضعی با توجه به درد و تورم بهبود می یابد، در حالی که فعالیت کلی فرآیند التهابی اساسی و تحرک و تغییر شکل مفاصل سینووکتومی شده به طور جزئی تحت تأثیر قرار می گیرد.

In zahlreichen Publikationen wurde über die Ergebnisse der Synovek­ tomie geschrieben, wobei der eine oder andere Gesichtspunkt berücksichtigt wurde. In der vorliegenden Arbeit wurde versucht, möglichst viele Para­ meter für die Beurteilung zu erfassen, um ein möglichst objektives Bild über den therapeutischen Wert bei 100 Knie- und 370 Fingersynovektomien zu erhalten. Bei der Untersuchung sind unter anderem folgende wichtige Gesichts­ punkte berücksichtigt worden: Die operativen Ergebnisse wurden nicht von den operierenden Chirurgen beurteilt, sondern von einer rheumatologisch geschulten Ärztin, die nicht einem Klinikstab angehört. Bekanntermaßen ist die Beurteilung der Röntgenbilder nach objektiven Gesichtspunkten oft sehr schwierig, da sehr häufig "subjektive Eindrücke" überwiegen. Gschwend ist es gelungen, für die Beurteilung - vor allem für die synovektomierten Fingergelenke - ein umfassendes Punktsystem auf­ zustellen, um damit die Auswertung keinem Zufall zu überlassen. Neben dem rein lokalen Gelenksbefund wurde zur Zeit der Operation und bei den nachfolgenden Kontrollen ein intern rheumatologischer Status mit entsprechenden Laboruntersuchungen durchgeführt und in die Beurtei­ lung miteinbezogen. Endlich ist darauf hinzuweisen, daß es sich um eine Langzeitstudie von fünf Jahren handelt mit verschiedenen dazwischen liegenden Kontrollen. Die Uberprüfung durch sogenannte Kontrollgruppen schien uns für die vorliegende Arbeit höchst problematisch und wenig aussagekräftig. Im Wesentlichen erfährt lediglich der lokale Status hinsichtlich Schmer­ zen und Schwellungen eine Besserung, während die Gesamtaktivität des entzündlichen Grundprozesses sowie die Beweglichkeit und Deformität der synovektomierten Gelenke nur unwesentlich beeinflußt werden.