King of Poisons: A History of Arsenic

برای قرن ها تصویر آرسنیک به عنوان یک سم به طور جدایی ناپذیری با تصاویر بازی ناپسند گره خورده است. جان پارااسکاندولا در King of Poisons تاریخ شگفت انگیز این عنصر مرگبار را بررسی می کند. از گوستاو فلوبر تا دوروتی سایرز، آرسنیک مدت‌ها در قلمرو ادبی به عنوان ابزار قتل و خودکشی جایگاهی داشته است. به طرز لذت بخشی به عنوان منبع کمدی در نمایشنامه معروف آرسنیک و توری قدیمی استفاده شد. اما همانطور که پارااسکاندولا نشان می دهد، آرسنیک کاربردهای شگفت انگیزی در دنیای واقعی داشته است.

این آرسنیک اغلب در اقلام رایجی مانند کاغذ دیواری، رنگ، لوازم آرایشی و حتی آب نبات یافت می شود و استفاده از آن در درمان های پزشکی بطور گسترده. کلر بوث لوس، سفیر آمریکا، در محل مطالعه خود از قرار گرفتن در معرض رنگ آرسنیک رنج می برد و مدت ها حدس می زد که مرگ ناپلئون در نتیجه مسمومیت تصادفی یا عمدی باشد. اما مسمومیت با آرسنیک هنوز یک تهدید عمومی است. در محله اطراف دانشگاه امریکن در واشنگتن دی سی، ارتش پس از بیمار شدن تعدادی از کارگران و ساکنان، اقدام به پاکسازی گسترده گلوله های توپخانه و بطری های حاوی عوامل جنگی شیمیایی مانند لوئیسیت آرسنیک کرده است. آلودگی آرسنیک منبع آب در بنگلادش و بنگال غربی، هند، یک مشکل عمده بهداشت عمومی امروز است.

از قتل تا داستان جنایی، از سم صنعتی تا جنگ شیمیایی، آرسنیک یک نیروی قدرتمند در زندگی مدرن باقی مانده است.

**

For centuries arsenic�s image as a poison has been inextricably tied to images of foul play. In King of Poisons, John Parascandola examines the surprising history of this deadly element. From Gustave Flaubert to Dorothy Sayers, arsenic has long held a place in the literary realm as an instrument of murder and suicide. It was delightfully used as a source of comedy in the famous play Arsenic and Old Lace. But as Parascandola shows, arsenic has had a number of surprising real-world applications.

It was frequently found in such common items as wallpaper, paint, cosmetics, and even candy, and its use in medical treatments was widespread. American ambassador Clare Boothe Luce suffered from exposure to arsenical paint in her study, and Napoleon�s death has long been speculated to be the result of accidental or intentional poisoning. But arsenic poisoning is still a public menace. In the neighborhood around American University in Washington, D.C., the army has undertaken a massive cleanup of artillery shells and bottles containing chemical warfare agents such as arsenical lewisite after a number of workmen and residents became ill. Arsenic contamination of the water supply in Bangladesh and in West Bengal, India, is a major public health problem today.

From murder to crime fiction, from industrial toxin to chemical warfare, arsenic remains a powerful force in modern life.

**