Juan de Segovia and the Fight for Peace: Christians and Muslims in the Fifteenth Century (History, Languages, and Cultures of the Spanish and Portuguese Worlds)

خوان د Segovia (متوفی 1458) ، متکلمان ، مترجم قرآن ، و مدافع مادام العمر برای جعل روابط صلح آمیز بین مسیحیان و مسلمانان ، یکی از روشنفکران برجسته اروپا بود. با این حال ، امروز ، تعداد کمی از محققان با این چهره مهم قرن پانزدهم آشنا هستند. در این مطالعه خوب مستند ، آن ماری گرگ روایتی واضح و زمانی را ارائه می دهد که به دنبال فکر و حرفه ای سگوویا ، که در دانشگاه سالامانکا تدریس می کرد ، نماینده دانشگاه در شورای بازل (1431-14449) بود و خود را گذراند. سالهای پایانی با جدیت استدلال می کنند که اروپا باید با ترکهای عثمانی صعودی از جنگ جلوگیری کند و در عوض تلاش می کند تا آنها را با آرامش به مسیحیت تبدیل کند.

آنچه می تواند یک متفکر برجسته را بسازد ، به خصوص کسی که در محافل قدرت حرکت می کند ، چنان از دیدگاههای غالب روز خود فاصله می گیرد و استدلال هایی را پیش می برد که می دانست او را تحت تأثیر قرار می دهد انتقاد و حتی تمسخر؟ اگرچه برخی از مورخان اظهار داشته اند که میراث چند فایث بومی اسپانیا ، اعتقاد غیر متعارف وی را که گفتگوی مسالمت آمیز با مسلمانان امکان پذیر است ، حساب می کند ، گرگ استدلال می کند که سایر جنبه های زندگی و اندیشه او به همان اندازه مهم است. به عنوان مثال ، تجربیات وی در شورای بازل ، جایی که دفاع وی از مصالحه در مواجهه با مخالفت ، به توانایی وی در دفاع از یک موقعیت غیرقانونی کمک می کند و جایی که اصرار وی برای تبدیل از طریق مسالمت آمیز با بحث و گفتگو در مورد روش مناسب برای مقابله هوسیان ، استدلال های خود را تصحیح كردند كه تبدیل مسالمت آمیز برای جنگ ترجیح داده شده است. سرانجام گرگ نشان می دهد که اندیشه سگوویا بر اسلام و موضع مناسب مسیحی نسبت به جهان اسلام با رویکرد او به سایر تلاشها و با حرکات فرهنگی و فکری در بازی در طول حرفه خود سازگار است.

Juan de Segovia (d. 1458), theologian, translator of the Qur'ān, and lifelong advocate for the forging of peaceful relations between Christians and Muslims, was one of Europe's leading intellectuals. Today, however, few scholars are familiar with this important fifteenth-century figure. In this well-documented study, Anne Marie Wolf presents a clear, chronological narrative that follows the thought and career of Segovia, who taught at the University of Salamanca, represented the university at the Council of Basel (1431–1449), and spent his final years arguing vigorously that Europe should eschew war with the ascendant Ottoman Turks and instead strive to convert them peacefully to Christianity.

What could make a prominent thinker, especially one who moved in circles of power, depart so markedly from the dominant views of his day and advance arguments that he knew would subject him to criticism and even ridicule? Although some historians have suggested that the multifaith heritage of his native Spain accounts for his unconventional belief that peaceful dialogue with Muslims was possible, Wolf argues that other aspects of his life and thought were equally important. For example, his experiences at the Council of Basel, where his defense of conciliarism in the face of opposition contributed to his ability to defend an unpopular position and where his insistence on conversion through peaceful means was bolstered by discussions about the proper way to deal with the Hussites, refined his arguments that peaceful conversion was prefereable to war. Ultimately Wolf demonstrates that Segovia's thought on Islam and the proper Christian stance toward the Muslim world was consistent with his approach to other endeavors and with cultural and intellectual movements at play throughout his career.