José Lezama Lima's Joyful Vision: A Study of Paradiso and Other Prose Works

خوزه لزاما لیما کوبا به بحث برانگیزترین چهره در گل رمان آمریکای لاتین با انتشار سال 1966 پارادیسو تبدیل شد. به عنوان یک نویسنده اصلی اصالت نفس گیر توسط جولیو کورتزار ، اکتاوو پاز و ماریو وارگاس لوسا ، لزاما نیز به دلیل گمنام سبک ، توصیفات شهوانی و نقض هنجارهای ادبی مورد حمله قرار گرفت. در واقع ، داستان های تجربی او ، که بر روی مرزهای ژانر رمانتیک نوشته شده است ، در برابر طبقه بندی مقاومت می کند. چشم انداز شاد و خوشحالی خوزه لزاما لیما ، یک مطالعه انتقادی بسیار مورد نیاز در مورد Paradiso ، Oppiano Licario و مقاله های Lezama ، به این ترتیب اکتشافی در خواندن است ، که تضادهای اساسی و مداوم را در تئوری و عملکرد ادبیات لزاما برجسته و حفظ می کند. گوستاوو پلن مطالعه خود را در مورد جستجوی لزااما برای تعادل متمرکز می کند ، و چنین مخالفت هایی را در نوشته های لزاما به عنوان تلاش عرفانی برای نورپردازی از طریق مبهم ، کشت محاسبه شده ساده لوح ، جذابیت پروست با محکومیت نهایی از عناصر همجنسگرایی ، و حتی بعد از مدرن (حتی بعد از مدرن) (حتی بعد از مدرن) (حتی بعد از مدرن) (حتی پس از آن) (حتی پس از آن) (حتی بعد از آن) (حتی پس از آن)) جهان بینی مهمتر از همه ، پلن تعجب خود را در لزما به اشتراک می گذارد که در عصر بدبینی ، دیدگاه شاد خود را از هنر و وجود حفظ کرد.

Cuba’s José Lezama Lima became the most controversial figure in the flowering of the Latin American novel with the 1966 publication of Paradiso. Hailed as a seminal writer of breathtaking originality by Julio Cortázar, Octavio Paz, and Mario Vargas Llosa, Lezama was also attacked by the Castro regime and others for his stylistic obscurity, erotic descriptions, and violation of literary norms. Indeed, his experimental fiction, written on the very boundaries of the novelistic genre, resists classification. José Lezama Lima’s Joyful Vision, a much-needed critical study of Paradiso, Oppiano Licario, and Lezama’s essays, is thus an exploration in reading, one that highlights and preserves the essential and persistent contradictions in Lezama’s theory and practice of literature. Gustavo Pellón focuses his study on Lezama’s search for equilibrium, clarifying such oppositions in Lezama’s writings as the mystical quest for illumination through obscurity, the calculated cultivation of naïveté, the Proust-like fascination with yet ultimate condemnation of homosexuality, and a modernist (even postmodernist) narrative style that conveys a mystical (essentially medieval) worldview. Above all, Pellón shares his wonder at Lezama who, in an age of pessimism, maintained his joyful vision of art and existence.