Joint Meeting Munich 1968

کوله سیستوگرام. 1940 - اولین آناستوموز برای آترزی مری توسط کامرون هایت در Ann Arbor و اولین دوازدهه پانکراتکتومی برای سرطان پانکراس، توسط WHIPPLE در نیویورک انجام شد. در سال 1943 - دوباره WHIPPLE و همکارانش اولین آناستوموز پورتو-کاوال را در دانشگاه کلمبیا انجام دادند و در سال 1945 - آناستوموز BLALOCK برای تترالوژی فالوت دنبال شد. در سالهای بعد قلب به عنوان آخرین عضو بدن انسان هدف اصلی درمان جراحی قرار گرفت. اکثر اقدامات قلبی عروقی که امروزه شکل 4. مرکز پزشکی جدید دانشگاه آزاد در برلین غربی در حال ساخت بخشی از روال معمول در سراسر جهان است، در ایالات متحده یا کانادا منشأ گرفته است: به ویژه موفقیت های چشمگیر جراحی قلب باز در هیپوترمی یا گردش خون خارج از بدن و تعویض دریچه ها و شریان های قلب. این دستاورد بسیاری از همکاران فعال کالج جراحان آمریکا با نام های شناخته شده برای همه ما بود. شیب بین استانداردهای جراحی دو کشور ما متأسفانه پس از جنگ جهانی دوم زیاد بود. انزوای طولانی مدت، ویرانی شهرهای ما، از دست دادن نیروی انسانی در طی دو جنگ جهانی و مهاجرت پس از سال 1933 و همچنین فرار مغزها در سال‌های اخیر از دلایل اصلی آن بودند.

of the cholecystogram. 1940 - the first anastomosis for oesophageal atresia by CAMERON HAIGHT in Ann Arbor and the first duodeno-pancreatectomy for pancreatic carcinoma, perfor­ med by WHIPPLE in New York. In 1943 - again WHIPPLE and his associates carried out the first porto-caval anastomosis at Columbia University and in 1945 - there followed BLALOCK'S anastomosis for Fallot's Tetralogy. In the following years the heart, as the last organ of the human body, became the chief target of surgical therapy. Most of the cardiovascular procedures, which today Fig. 4. New medical center of the Free University in West-Berlin under construction are part of the routine all over the world, originated in the United States or in Canada: in particular the spectacular successes of open heart surgery in hypothermia or extracorporeal circulation and the replacement of cardiac valves and arteries. This was the achievement of many active fellows of the American College of Surgeons with names well-known to all of us. The gradient between the surgical standards of our two countries was regrettably large after the second world war. The longtime isolation, the destruction of our cities, the loss of man-power through two world wars and the emigration following 1933 as well as a considerable brain-drain in more recent years were the main causes.