Japan’s Dietary Transition and Its Impacts

در مدت کمی بیش از یک قرن، رژیم غذایی ژاپنی دستخوش تحولی شگرف شده است. در سال 1900، یک رژیم غذایی گیاهی و تقریباً معیشتی رایج بود، بدون مصرف پروتئین حیوانی. در آغاز قرن بیست و یکم، مصرف گوشت، ماهی و لبنیات ژاپن به طور قابل توجهی افزایش یافته بود (اگرچه کمتر از کشورهای پردرآمد غربی باقی ماند). این تغییر رژیم غذایی یکی از جنبه‌های کلیدی مدرن‌سازی بود که ژاپن را به دومین قدرت اقتصادی بزرگ جهان در پایان قرن بیستم تبدیل کرد و به ژاپن کمک کرد تا به برتری جمعیت‌شناختی رشک‌برانگیز دست یابد، با بالاترین امید به زندگی در جهان و جمعیتی که عموماً این کشور است. سالم تر (و لاغرتر) نسبت به سایر کشورهای مرفه مدرن. در این کتاب، Vaclav Smil و Kazuhiko Kobayashi تغییر تدریجی اما عمیق رژیم غذایی ژاپن را بررسی کرده و پیامدهای آن را برای سلامت، طول عمر و محیط زیست بررسی می‌کنند. اسمیل و کوبایاشی اشاره می‌کنند که دستاوردهای کیفیت رژیم غذایی ژاپن از نظر تغییرات کاربری زمین، نیازهای آبی و کاهش منابع دریایی قیمت‌هایی را به دنبال داشته است. و از آنجایی که ژاپن مقدار زیادی از مواد غذایی خود را وارد می کند، این قیمت در سطح جهانی و همچنین داخلی پرداخت می شود. تجزیه و تحلیل سیستماتیک کتاب از این پیامدهای متنوع، جزئی ترین گزارش از تغییر رژیم غذایی ژاپن را ارائه می دهد که به زبان انگلیسی موجود است.

In a little more than a century, the Japanese diet has undergone a dramatic transformation. In 1900, a plant-based, near-subsistence diet was prevalent, with virtually no consumption of animal protein. By the beginning of the twenty-first century, Japan's consumption of meat, fish, and dairy had increased markedly (although it remained below that of high-income Western countries). This dietary transition was a key aspect of the modernization that made Japan the world's second largest economic power by the end of the twentieth century, and it has helped Japan achieve an enviable demographic primacy, with the world's highest life expectancy and a population that is generally healthier (and thinner) than that of other modern affluent countries. In this book, Vaclav Smil and Kazuhiko Kobayashi examine Japan's gradual but profound dietary change and investigate its consequences for health, longevity, and the environment. Smil and Kobayashi point out that the gains in the quality of Japan's diet have exacted a price in terms of land use changes, water requirements, and marine resource depletion; and because Japan imports so much of its food, this price is paid globally as well as domestically. The book's systematic analysis of these diverse consequences offers the most detailed account of Japan's dietary transition available in English.