Introduction to the Theory and Application of Data Envelopment Analysis: A Foundation Text with Integrated Software

1 تجزیه و تحلیل پوششی داده ها تحلیل پوششی داده ها (DEA) در ابتدا به عنوان روشی برای ارزیابی کارایی مقایسه ای واحدهای سازمانی مانند شعب بانک، مدارس، بخش های بیمارستان یا رستوران ها توسعه یافت. نکته کلیدی در هر مورد این است که آنها ویژگی‌هایی را انجام می‌دهند که باعث می‌شود واحدها از نظر نوع منابعی که استفاده می‌کنند و نوع خروجی‌هایی که تولید می‌کنند، عملکرد مشابهی را با هم مقایسه کنند. به عنوان مثال، همه شعب بانکی که باید مقایسه شوند، معمولاً از کارکنان و دارایی‌های سرمایه‌ای برای تأثیرگذاری بر فعالیت‌های درآمدزا مانند پیش پرداخت وام، فروش محصولات مالی و انجام معاملات بانکی از طرف مشتریان خود استفاده می‌کنند. بازده ارزیابی شده در این زمینه توسط DEA در نظر گرفته شده است تا محدوده حفاظت از منابع در واحد مورد ارزیابی را بدون آسیب رساندن به خروجی‌های آن، یا به طور متناوب، محدوده افزایش خروجی بدون منابع اضافی را منعکس کند. کارایی های ارزیابی شده مقایسه ای یا نسبی هستند زیرا به جای اینکه به معنای مطلق، دامنه حفاظت از منابع یا افزایش خروجی را در یک واحد نسبت به سایر واحدهای معیار قابل مقایسه نشان دهند، منعکس می کنند. ما به کارآیی های نسبی و نه مطلق متوسل می شویم زیرا در بیشتر زمینه های عملی اطلاعات کافی برای استخراج معیارهای برتر کارایی مطلق نداریم. DEA توسط Charnes Cooper و Rhodes در سال 1978 در مقاله اصلی خود Chames et al. (1978). این مقاله با استفاده از برنامه ریزی خطی مفاهیم اقتصاد تولید در مورد کارایی تجربی که حدود بیست سال پیش از آن توسط فارل (1957) ارائه شده بود، عملیاتی و گسترش یافت.

1 DATA ENVELOPMENT ANALYSIS Data Envelopment Analysis (DEA) was initially developed as a method for assessing the comparative efficiencies of organisational units such as the branches of a bank, schools, hospital departments or restaurants. The key in each case is that they perform feature which makes the units comparable the same function in terms of the kinds of resource they use and the types of output they produce. For example all bank branches to be compared would typically use staff and capital assets to effect income generating activities such as advancing loans, selling financial products and carrying out banking transactions on behalf of their clients. The efficiencies assessed in this context by DEA are intended to reflect the scope for resource conservation at the unit being assessed without detriment to its outputs, or alternatively, the scope for output augmentation without additional resources. The efficiencies assessed are comparative or relative because they reflect scope for resource conservation or output augmentation at one unit relative to other comparable benchmark units rather than in some absolute sense. We resort to relative rather than absolute efficiencies because in most practical contexts we lack sufficient information to derive the superior measures of absolute efficiency. DEA was initiated by Charnes Cooper and Rhodes in 1978 in their seminal paper Chames et al. (1978). The paper operationalised and extended by means of linear programming production economics concepts of empirical efficiency put forth some twenty years earlier by Farrell (1957).