Internationale Anlagestrategie: Rationale Entscheidungen durch technische Analyse

به طور سنتی، هم علم اقتصاد بانکداری دانشگاهی و هم رویه بانکداری به تحلیل بنیادی نسبت به روش های تحلیل تکنیکال ترجیح داده اند. یورگ براک این اولویت بندی را با استدلال های بسیار قانع کننده ای تصحیح می کند که تحلیل تکنیکال را کم و بیش در موقعیتی برابر با تحلیل بنیادی قرار می دهد. هدف اعلام شده از کار، توسعه استراتژی های سرمایه گذاری بین المللی با پشتیبانی از روش های تحلیل تکنیکال است. در این زمینه کلی بزرگ‌تر، نویسنده تحلیل تکنیکی را اساساً با فرض کمی کردن ارزیابی‌های ذهنی و در نتیجه قرار دادن آنها بر مبنای منطقی‌تر می‌بیند. روشی که یورگ براک معیار قدرت نسبی را به عنوان یک معیار انتخاب برای یک تخصیص بین المللی پردازش می کند و آن را در معرض یک آزمون تجربی قرار می دهد، مستحق شناخت بزرگ است. خوشبختانه، علیرغم تمام ادعاهای نظری، جنبه های عمل شناختی به هیچ وجه در پس زمینه نیست، همانطور که در نظر گرفتن نرخ های هزینه معامله کاملا واقعی یا معیار قابل درک بودن استراتژی ها به طور قانع کننده ای ثابت می کند. در نهایت، ارائه مزیت عملکرد رویکرد براک، که بر مبنای آماری مستحکمی استوار است، نیز از جذابیت خاصی برخوردار خواهد بود. این کار نشان دهنده یک غنی سازی برای تحلیلگران اوراق بهادار است. من متقاعد شده ام که پاسخی مشابه از سوی دنیای حرفه ای علاقه مند وجود خواهد داشت.

Traditionellerweise räumen sowohl die wissenschaftliche Bankbetriebslehre als auch die Bankpraxis der Fundamentalanalyse einen gewissen Vorzug gegenüber technischen Analysemethoden ein. Diese Prioritätensetzung rückt Jörg Brock, mit sehr überzeugenden Argumenten, zurecht, der die technische Analyse mehr oder weniger gleichrangig neben die Fundamentalanalyse positioniert. Erklärte Zielsetzung der Arbeit ist es, internationale Anlagestrategien mit der Unterstützung von Methoden der technischen Analyse zu entwickeln. In diesem größeren Gesamtzusammenhang sieht der Autor die technische Analyse vorrangig unter der Prämisse, subjektive Einschätzungen zu quantifizieren und damit auf eine rationalere Basis zu stellen. Die Art und Weise, wie Jörg Brock das Kriterium der Relativen Stärke als Auswahlkriterium einer internationalen Allokation aufarbeitet und einer empirischen Prüfung unterzieht, verdient hohe Anerkennung. Bei allem theoretischem Anspruch geraten praxeologische Gesichtspunkte erfreulicherweise keinesfalls in den Hintergrund, wie etwa die Berücksichtigung recht realistischer Transaktionskostensätze oder das Kriterium der Nachvollziehbarkeit von Strategien überzeugend beweisen. Auf besonderes Interesse wird schließlich auch die Darlegung des Performance-Vorsprunges des Brock'schen Ansatzes stoßen, die auf einer soliden statistischen Basis aufbaut. Die Arbeit stellt fiir Wertpapieranalysten eine erfreuliche Bereicherung dar. Ich bin über­ zeugt, daß es an entsprechender Resonanz in der interessierten Fachwelt nicht fehlen wird.