International Governance of the Arctic Marine Environment: With Particular Emphasis on High Seas Fisheries

قطب شمال به ویژه تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی است. در طول چند دهه گذشته، درجه حرارت در این منطقه دو برابر سریعتر از میانگین نرخ جهانی افزایش یافته است. برجسته‌ترین اثر تغییرات آب و هوایی جهانی در منطقه، ذوب شدن یخ‌های دریا در اقیانوس منجمد شمالی است که امکان آغاز و گسترش بسیاری از کاربردهای اقیانوسی مانند کشتی‌رانی، ماهیگیری و استخراج نفت و گاز را فراهم می‌کند. برخلاف قطب جنوب، در حال حاضر هیچ رژیم حقوقی جامعی برای اداره قطب شمال وجود ندارد. در عوض، این منطقه توسط مجموعه ای از معاهدات بین المللی، بالاتر از همه کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها (UNCLOS)، موافقت نامه های مختلف منطقه ای و زیر منطقه ای، قوانین ملی و موافقت نامه های قانون نرم تنظیم می شود. این رساله ارزیابی رژیم حاکمیتی را ارائه می دهد که استفاده از محیط دریایی قطب شمال و آمادگی آن برای محافظت از این اکوسیستم های شکننده را با توجه به پیامدهای تغییرات آب و هوایی تنظیم می کند.

The Arctic is particularly affected by climate change; over the past few decades, temperatures in this area have risen twice as fast as the mean global rate. The most prominent effect of global climate change in the region is the melting sea ice in the Arctic Ocean, which enables a multitude of ocean uses to be initiated and extended, such as shipping, fishing and oil and gas extraction. Unlike in the Antarctic, there is currently no single comprehensive legal regime for governance of the Arctic. Instead, the region is regulated by a patchwork of international treaties, above all the United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS), various regional and sub-regional agreements, national laws and soft-law agreements. This treatise provides an evaluation of the governance regime that regulates the use of the Arctic marine environment and its readiness to protect these fragile ecosystems in light of the consequences of climate change.