Interkulturelle Erziehung und Pädagogik: Subjektivierung und Macht in den Ordnungen des nationalen Diskurses

صفیه یلدیز با رویکرد تبارشناسی و گفتمانی-تحلیلی به دانش آموزشی بین فرهنگی، وابستگی متقابل تاریخی و فعلی ایده های آموزشی بین فرهنگی با گفتمان ملی، آموزش بیگانگان و گفتمان چندفرهنگی را بررسی می کند. با انجام این کار، تأثیرات آنها در موضوع سازی و ایجاد روابط قدرت نامتقارن مورد توجه قرار می گیرد. نویسنده با پرداختن به این شکاف در پژوهش، توجه خود را به این موضوع جلب می کند که چگونه مقولات فرهنگ، تنوع فرهنگی، تفاوت فرهنگی و ترویج ساختارهای فکری دوتایی منجر به تقسیم گفتمانی موضوعات به «آلمانی» و «خارجی» و در نتیجه اجتماعی و قدرت سیاسی بر "مهاجران" بازتولید می شود. روشنگری مبتنی بر تحلیلی از ارتباط بین دانش بین فرهنگی و قدرت، انگیزه ای برای تفکر انتقادی بیشتر درباره کارکرد تربیت و آموزش در جامعه پست مدرن می دهد.

Mit einem genealogischen und diskursanalytischen Zugang zu interkulturellem Erziehungswissen arbeitet Safiye Yildiz die historische und aktuelle Verflechtung der interkulturellen Erziehungsvorstellungen mit dem nationalen Diskurs, der Ausländerpädagogik und dem Multikulturalismusdiskurs heraus. Dabei geraten deren Wirkungen bei der Subjektivierung und Erzeugung von asymmetrischen Machtverhältnissen zentral in den Blick. Durch das Aufgreifen dieser Lücke in der Forschung lenkt die Autorin die Aufmerksamkeit darauf, wie durch die Kategorien Kultur, kulturelle Vielfalt, kulturelle Differenz und Förderung von binären Denkstrukturen die diskursive Spaltung der Subjekte in „Deutsche“ und „Ausländer“ erfolgt und damit die soziale und politische Macht über „MigrantInnen“ reproduziert wird. Die analytisch fundierte Beleuchtung des Zusammenhangs von interkulturellem Wissen und Macht gibt Anstöße für ein allgemeines kritisches Weiterdenken über die Funktion von Erziehung und Bildung in der postmodernen Gesellschaft.