Interferon Alpha-2: Pre-Clinical and Clinical Evaluation: Proceedings of the Symposium held in Adjunction with the Second International Conference on Malignant Lymphoma, Lugano, Switzerland, June 13, 1984

اینترفرون آلفا-2 یک عامل دارویی با مهندسی ژنتیکی با خالص سازی بالا است که در بیش از 1000 بیمار تحت مطالعه بالینی گسترده فاز I و فاز II قرار گرفته است. این ماده دارای فعالیت بیولوژیکی از طریق مسیرهای داخل وریدی، داخل عضلانی و زیر جلدی است. مسمومیت بالینی عمدتاً شامل سندرم «آنفولانزای مشابه» است که قبلاً با اینترفرون‌های بومی دیده شده بود. از دیگر شهرهای سمی مهم می توان به بی اشتهایی، هپاتیت، گیجی و سرکوب مغزی اشاره کرد. دوزهای قابل تحمل در برنامه ها و مسیرهای متعدد تجویز مشخص شده است. کارآزمایی‌های بالینی فاز دوم با مسیرها و برنامه‌های متعدد تجویز انجام شده است. فعالیت بالینی قابل توجهی در لنفوم‌های غیر هوچکین (هم درجه پایین و هم درجه بالا)، میلوم مولتیپل مقاوم و عودکننده، لوسمی سلول‌های مویی، سارکوم کاپوزی، با پیشنهادات فعالیت در بیماری هوچکین، کارسینوم سلول کلیه و ملانوم مشاهده شده است. مطالعات انجام شده تا به امروز در اکثر موارد شامل تعداد کمی از بیمارانی است که به شدت از قبل تحت درمان قرار گرفته اند. کارآزمایی‌های بالینی در مقیاس بزرگ در برخی از این بیماری‌ها در حال حاضر در جمعیت‌هایی از بیمارانی که بیماری حجیم کمی دارند و درمان قبلی برای هر نوع تومور امکان‌پذیر است، ضروری است. این مورد به ویژه در مورد است. بیماری هوچکین و زیر مجموعه های لنفوم غیر هوچکین. به طور متناوب، اینترفرون آلفا-2 ممکن است برای حفظ بهبودی های ناشی از روش های دیگر (به عنوان مثال، در NHL، مولتیپل میلوما، سرطان تخمدان) استفاده شود. در برخی از تنظیمات پیشرفته بیماری، ترکیب اینترفرون آلفا-2 با عوامل شیمی درمانی اکنون باید بررسی شود.

Interferon alpha-2 is a genetically engineered, highly purified pharmaceutical agent that has undergone extensive phase I and phase II clinical study in more than 1000 patients. The material has biological activity by intravenous, intramus­ cular and subcutaneous routes. Clinical toxicity principally involves the 'influen­ za like' syndrome previously seen with native interferons. Other important toxi­ cities include anorexia, hepatitis, confusion and myelosuppression. Tolerable doses in multiple schedules and routes of administration have been determined. Phase II clinical trials with multiple routes and schedules of administration have been performed. Significant clinical activity has been found in non­ Hodgkin's lymphomas (both low grade and high grade), refractory and relapsing multiple myeloma, hairy cell leukemia, Kaposi's sarcoma, with suggestions of activity in Hodgkin's disease, renal cell carcinoma, and melanoma. The studies performed to date have for the most part involved small numbers of heavily pre-treated patients. Large-scale clinical trials in some of these disea­ ses are now warranted in populations of patients with as little bulk disease and prior treatment as is feasible for each tumour type. This is particularly the case in . Hodgkin's disease and subcategories of the non-Hodgkin's lymphomas. Alterna­ tely, interferon alpha-2 might be used to maintain remissions induced by other modalities (i. e. , in NHL, multiple myeloma, ovarian cancer). In some advanced disease settings, combinations of interferon alpha-2 with chemotherapeutic agents should now be investigated.