Integration von Organisationen: Ein Beitrag zur theoretischen Fundierung

یکپارچه‌سازی سازمان‌ها، یعنی آگاهی از ترکیب «صحیح» آنها برای تشکیل یک کل جدید، یکی از مهارت‌های محوری سازمان‌ها و مدیریت آن‌ها است. با این حال، در عمل عملیاتی، ادغام اغلب منجر به موفقیت مورد انتظار نمی شود.

مایکل شوستر از این نظریه حمایت می کند که دلیل اصلی عدم موفقیت، عدم درک مشکل واقعی یکپارچگی و چالش ها است. با آن مرتبط است. به منظور درک و توصیف پدیده یکپارچگی، او از رویکرد قانون مدار به سازمان ها استفاده می کند: ادغام به معنای گرد هم آوردن مجموعه های مختلف قوانین سازمان های مربوطه است. از این منظر، ویژگی تعیین کننده موفقیت یکپارچگی، میزان انسجام، یعنی انسجام درونی و بیرونی این مجموعه قوانین است. بر این اساس، نویسنده مفاهیمی را برای طراحی عملی فرآیندهای یکپارچه سازی فرموله می کند.

Die Integration von Organisationen, d.h. das Wissen um deren "richtige" Zusammenführung zu einem neuen Ganzen, zählt zu den zentralen Fähigkeiten von Organisationen bzw. von deren Management. In der betrieblichen Praxis führen Integrationen allerdings oft nicht zum erwarteten Erfolg.

Michael Schuster vertritt die These, dass eine wesentliche Ursache des fehlenden Erfolgs ein mangelndes Verständnis für das eigentliche Problem der Integration und die damit verbundenen Herausforderungen ist. Um das Phänomen Integration zu verstehen und deskriptiv zu erfassen, verwendet er einen regelorientierten Zugang zu Organisationen: Integration bedeutet demnach die Zusammenführung der verschiedenen Regelwerke der betroffenen Organisationen. Entscheidendes Erfolgsmerkmal von Integration ist in dieser Sichtweise dann das Maß der Kohärenz, also die innere und äußere Stimmigkeit dieser Regelwerke. Auf dieser Basis formuliert der Autor Implikationen für die praktische Gestaltung von Integrationsprozessen.