Infrastructure and Economic Growth in Asia

هزینه های عمومی در زیرساخت ها نقش مهمی در ارتقای رشد اقتصادی و کاهش فقر ایفا می کند. مطالعات تجربی به صراحت نشان می دهد که سرمایه گذاری کم در زیرساخت ها رشد اقتصادی را محدود می کند. در عین حال، مطالعات متعدد دیگر نشان داده اند که سرمایه گذاری در زیرساخت ها می تواند ابزار بسیار موثری در مبارزه با کاهش فقر باشد. در این زمینه، تامین مالی زیرساخت ها از آغاز این هزاره، یک عنصر حیاتی در اکثر استراتژی های رشد اقتصادی و کاهش فقر در کشورهای در حال توسعه بوده است. این کتاب تجزیه و تحلیل مقایسه ای از پیامدهای کلی و بخشی هزینه های بیشتر در زیرساخت ها در سه کشور آسیایی بسیار متفاوت ارائه می دهد: چین، پاکستان و فیلیپین. توجه ویژه ای به نقش مکانیسم های تأمین مالی جایگزین برای افزایش سرمایه گذاری زیرساخت های عمومی، یعنی ابزارهای تأمین مالی تحریف کننده و بدون تحریف معطوف شده است. این کتاب مورد توجه محققان و سیاست گذاران مرتبط با رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه خواهد بود.

Public spending on infrastructure plays an important role in promoting economic growth and poverty alleviation. Empirical studies unequivocally show that under-investment in infrastructure limit economic growth. At the same time, numerous other studies have shown that investment in infrastructure can be a highly effective tool in fighting poverty reduction1. In that context, the financing of infrastructure has been a critical element of most economic growth and poverty reduction strategies in developing countries, since the start of this millennium. This book provides a comparative analysis of the aggregate and sectoral implications of higher spending on infrastructure in three very different Asian countries: China, Pakistan, and the Philippines. Particular attention is paid to the role of alternative financing mechanisms for increasing public infrastructure investment, namely distortionary and non-distortionary means of financing. The book will be of interest to scholars and policy-makers concerned with economic growth in developing countries.