Industrial Eden: A Chinese Capitalist Vision

این مطالعه روشنگر از تکامل سرمایه‌داری چینی، ثروت خانواده سونگ از شمال چین را تحت پنج دولت مستبد متوالی شرح می‌دهد. این خانواده در ابتدا به سرپرستی سونگ چواندیان، که با صادرات بند مو به اروپا و آمریکا در اوایل قرن بیستم ثروتمند شد، یک تجارت پر رونق در برابر شانس طولانی فقر روستایی و هرج و مرج سیاسی ایجاد کردند.

یک اپراتور سیاسی باهوش، سونگ چواندیان رونق گرفت و جنگ سالاران محلی را دور نگه داشت، اما زمانی که با دولت جدید ناسیونالیست درگیر شد، حرفه او به بدی پایان یافت. پسرش سونگ فیکینگ – با الهام از جریان‌های اصلاح‌طلب جنبش چهارم ماه مه – دیدگاه سرمایه‌داری اتوپیایی را توسعه داد که صنعت چین را از امپریالیسم خارجی و عقب ماندگی فرهنگی نجات خواهد داد. او شرکت دونگیا را در سال 1932 برای تولید نخ بافندگی پشمی تأسیس کرد و به مدت دو دهه شرکت را در یک چشم‌انداز سیاسی دائماً در حال تغییر - ناسیونالیست‌ها، سپس اشغالگران ژاپنی، دوباره ملی‌گراها و در نهایت کمونیست‌های چینی- هدایت کرد. دولت‌های متخاصم فزاینده، همراه با تورم، رقابت خارجی، و نیروی کار بی‌قرار، جاه‌طلبی او را برای ایجاد یک «بهشت صنعتی» خنثی کردند.

برت شیهان نشان می‌دهد که چگونه خانواده سونگ درگیر شیوه‌های تجاری التقاطی شده‌اند که باعث ایجاد یک «بهشت صنعتی» شده است. تأثیرات خارجی و سنتی چینی را نشان می دهد. بازرگانان از دولت‌های مداخله گر انتظار زیادی داشتند، اما موقعیت سرمایه‌داران خصوصی بدون توجه به اینکه کدام دولت تحت کنترل بود، ضعیف باقی ماند. اگرچه تجارت خصوصی در چین ارتباط تنگاتنگی با دولت داشت، اما نه خدمتگزار اقتدارگرایی بود و نه متحد طبیعی دموکراسی.