In the Beginning Was the State: Divine Violence in the Hebrew Bible (Idiom: Inventing Writing Theory)

این کتاب به بررسی استفاده خدا از خشونت همانطور که در کتاب مقدس عبری نشان داده شده است ، مورد بررسی قرار می دهد. با تمرکز بر روی پنتاتوچ ، روایات کتاب مقدس و کدهای قانون را به عنوان مستند سازی سازندهای تخیل سیاسی می خواند. اوفیر منطق حکومت الهی را که این اسناد به آن خیانت می کند ، با توجه ویژه به جای خشونت در آن ، فریب می دهد. این کتاب از بورسیه تحصیلی معاصر کتاب مقدس گرفته شده است ، ضمن اینکه با نظریه سیاسی معاصر و الهیات سیاسی ، از جمله کار والتر بنیامین ، جورجیو آگامبن ، یان آسممان ، رجینا شوارتز و مایکل والزر درگیر است. سازندهای متمایز تئوریک: قاعده فاجعه ، که در آن از فاجعه به عنوان وسیله ای برای مدیریت استفاده می شود. قاعده بیوپلیتیکی مقدس ، جایی که خشونت الهی از نظر مکانی مشخص شده و شخصاً هدف قرار می گیرد. و حاکمیت قانونی که خشونت الهی به وضوح به یاد می آید و بازگشت آن پیش بینی می شود ، پیش بینی می شود و در عین حال به تعویق می افتد ، ایجاد یک لاله طولانی مدت برای حال حاضر متن. Urform که طرح اصلی دولت مدرن اروپا را پیش بینی می کند ، که کل جهان را انحصار داده است. این کتاب استدلال می کند که نقد دولت مدرن باید در تجدید نظر در مورد تقاضای دولت آغاز شود و ابعاد کلامی را که عمدتاً سرکوب شده است ، باز کند.

This book explores God’s use of violence as depicted in the Hebrew Bible. Focusing on the Pentateuch, it reads biblical narratives and codes of law as documenting formations of theopolitical imagination. Ophir deciphers the logic of divine rule that these documents betray, with a special attention to the place of violence within it. The book draws from contemporary biblical scholarship, while also engaging critically with contemporary political theory and political theology, including the work of Walter Benjamin, Giorgio Agamben, Jan Assmann, Regina Schwartz, and Michael Walzer.

Ophir focuses on three distinct theocratic formations: the rule of disaster, where catastrophes are used as means of governance; the biopolitical rule of the holy, where divine violence is spatially demarcated and personally targeted; and the rule of law where divine violence is vividly remembered and its return is projected, anticipated, and yet postponed, creating a prolonged lull for the text’s present.

Different as these formations are, Ophir shows how they share an urform that anticipates the main outlines of the modern European state, which has monopolized the entire globe. A critique of the modern state, the book argues, must begin in revisiting the deification of the state, unpacking its mostly repressed theological dimension.