In Defence of Religious Schools and Colleges

اغلب استدلال می شود که مدارس و کالج های دینی نابردباری، تفرقه افکنی و تعصب را ترویج می کنند و اصل آزادی آکادمیک را نقض می کنند. برخی از نویسندگان همچنین پیشنهاد می کنند که حمایت اقتصادی از مدارس دینی توسط دولت، اصل جدایی کلیسا از دولت را نقض می کند. المر تیسن دفاعی فلسفی از مدارس و کالج‌های دینی در برابر این مخالفت‌ها و سایر ایرادات استاندارد ارائه می‌کند. او با یک پیشنهاد رادیکال به پایان می‌رساند: یک سیستم آموزشی کثرت‌گرا، دانش‌آموزان را برای شهروندی در دموکراسی‌های لیبرال کثرت‌گرا بهتر از یک سیستم مدرسه دولتی انحصاری آماده می‌کند. تیسن با قرار دادن استدلال خود در چارچوب ارزش‌های لیبرال-دمکراتیک، نمونه‌های عینی از اعتراض به مکاتب دینی را ارائه می‌کند و پیشنهادهای عملی را ارائه می‌کند که از پرداخت فلسفی این مسئله ناشی می‌شود. در دفاع از مدارس و دانشکده های دینی، شکاف بین استدلال فلسفی و عملکرد آموزشی را پر می کند. این نه تنها برای فیلسوفان و نظریه پردازان آموزشی، بلکه برای دست اندرکاران آموزش نیز مورد توجه خواهد بود. دانشگاهیان، سیاست گذاران، نظریه پردازان سیاسی، مردم عادی، معلمان، مدیران و والدین ب کسانی که به مدارس و دانشکده های دینی اعتراض دارند و کسانی که خود را در تلاش برای پاسخ به ایرادات ب می بینند از خواندن این کتاب بهره مند خواهند شد.

It is often argued that religious schools and colleges promote intolerance, divisiveness, and fanaticism and that they violate the principle of academic freedom. Some writers also suggest that economic support for religious schools by the state violates the principle of the separation of church and state. Elmer Thiessen provides a philosophical defence of religious schools and colleges against these and other standard objections. He concludes with a radical proposal: a pluralistic educational system will better prepare students for citizenship in pluralist liberal democracies than a monopolistic state-maintained school system. In placing his argument within the context of liberal-democratic values Thiessen gives concrete examples of objections to religious schools and offers practical suggestions that follow from the philosophical treatment of the problem. In Defence of Religious Schools and Colleges bridges the gap between philosophical argument and educational practice. It will be of interest not only to philosophers and educational theorists but also to practitioners in education. Academics, policy makers, political theorists, lay-people, teachers, administrators, and parents B those who object to religious schools and colleges and those who find themselves trying to answer the objections B will benefit from reading this book.