Images of the Muslim Woman in Early Modern English Drama: Queens, Eves, and Furies

بورس های اولیه مدرن اغلب بازنمایی های چشمگیر زن مسلمان را با توجه به سیاست هویت پس از استعمار می خواند ، که رابطه ارگانیک بین تسلط تاریخی غرب بر شرق و گفتمان غربی در شرق را می بیند. این کتاب با این استدلال که فرض رابطه قدرت بین غرب مسلط و شرق فرعی نمی تواند در چارچوب واقعیت های سیاسی و تاریخی اروپای اولیه مدرن پایدار باشد ، مسیر فوق را مشکل می کند. امپراتوری عثمانی در طول قرن شانزدهم و هفدهم به عنوان یک ابرقدرت مسلط باقی مانده بود و توسط پروتستان انگلیس هم به عنوان یک تهدید نظامی و هم به عنوان یک متحد احتمالی علیه اسپانیا کاتولیک درک می شد. این کتاب با خواندن مجموعه ای از نمایشنامه های مدرن اولیه از مارلو به Beaumont و Fletcher در کنار تعدادی از منابع و اسناد تاریخی ، این کتاب دوباره تصویر زنانگی اسلامی را در درام دوره نشان می دهد تا این واژگون شدن در تعادل قدرت جهان و همچنین پویایی پیچیده تماس شدید انگلیس با اسلام در مدیترانه.

Early modern scholarship often reads the dramatic representations of the Muslim woman in the light of postcolonial identity politics, which sees an organic relationship between the West’s historical domination of the East and the Western discourse on the East. This book problematizes the above trajectory by arguing that the assumption of a power relation between a dominating West and a subordinate East cannot be sustained within the context of the political and historical realities of early modern Europe. The Ottoman Empire remained as a dominant superpower throughout the sixteenth and seventeenth centuries and was perceived by Protestant England both as a military and religious threat and as a possible ally against Catholic Spain. Reading a series of early modern plays from Marlowe to Beaumont and Fletcher alongside a number of historical sources and documents, this book re-interprets the image of Islamic femininity in the period’s drama to reflect this overturn in the world’s power balances, as well as the intricate dynamics of England’s intensified contact with Islam in the Mediterranean.