I Met Loh Kiwan

این رمان کوتاه جذاب ، سفر پناهندگان کره شمالی را به محلی به مکانی که او به زبان صحبت نمی کند یا آداب و رسوم را درک نمی کند ، دنبال می کند. داستان سختی و عزم لوی به تدریج در فلاش بک ها توسط راوی ، کیم ، نویسنده یک برنامه تلویزیونی کره جنوبی ، که از یک گزارش خبری در مورد LOH مطلع شده است ، آشکار می شود. او پیشرفت خود را از کره شمالی به بروکسل به لندن ردیابی می کند ، زیرا او در تلاش است تا راه خود را پیدا کند و خانه ای را در دنیای ناآشنا پیدا کند.
خوانندگان می بینند که کیم نیز سفر خود را آغاز کرده است ، کسی که به دلیل نیاز او به درک مردم به زندگی ، حتی شکوفا ، با وجود ضرر و ناامیدی فوق العاده ، هدایت می شود. احساس متناقض خود از گناه شخصی و حرفه ای در شخصیت های دیگر این رمان آینه می شود: جائه ، علاقه رمانتیک کیم و تهیه کننده نمایش تلویزیونی که یک بار برای آن نوشت. یونجو ، یک قربانی جوان سرطان که بیماری او اکنون از سوء استفاده از آن پشیمان است. پاک ، پزشک که به لوه در بروکسل کمک کرده است ، اما از بسیاری از تصمیمات زندگی و مرگ که برای بیماران خود گرفته است ، ابراز پشیمانی عمیق می کند. نویسنده چو هاجین این شخصیت ها را در یک داستان امید و اعتماد بافته می کند ، سؤالاتی اساسی در مورد اینکه به معنای انسان و انسانی بودن چیست ، می پرسد.
اولین بار در سال 2011 در کره جنوبی منتشر شد ، این داستان به موقع و متحرک برنده جایزه شین دونگ یوپ 2013 برای ادبیات است.

This captivating short novel follows the journey of North Korean refugee Loh Kiwan to a place where he doesn’t speak the language or understand the customs. Loh’s story of hardship and determination is gradually revealed in flashbacks by the narrator, Kim, a writer for a South Korean TV show, who learned about Loh from a news report. She traces his progress from North Korea to Brussels to London as he struggles to make his way and find a home in an unfamiliar world.
Readers come to see that Kim, too, has embarked on a journey, one driven by her need to understand what drives people to live, even thrive, despite tremendous loss and despair. Her own conflicted feelings of personal and professional guilt are mirrored in the novel’s other characters: Jae, Kim’s romantic interest and producer of the TV show she once wrote for; Yunju, a young cancer victim whose illness she now regrets exploiting; Pak, a doctor who helped Loh in Brussels, yet suffers deep remorse over the many life and death decisions he has made for his patients. Author Cho Haejin weaves these characters into a story of hope and trust, one that asks basic questions about what it means to be human and humane.
First published in 2011 in South Korea, this timely and moving story won the 2013 Shin Dong-yup Prize for Literature.