High-Level Models of Unconventional Computations: A Case of Plasmodium

این کتاب نشان می‌دهد که پلاسمودیوم Physarum polycephalum را می‌توان یک سیستم گذار با برچسب طبیعی در نظر گرفت و بر این اساس، مدل‌های برنامه‌ریزی سطح بالا را برای کنترل رفتار پلاسمودیوم پیشنهاد می‌کند. برنامه نویسی ارائه شده شکلی از رفتارگرایی خالص است: نویسندگان امکان شبیه سازی همه روابط محرک-واکنش اساسی را در نظر می گیرند. از آنجایی که پلاسمودیوم یک رسانه تجربی خوب برای مدل‌های رفتاری است، این کتاب از ابزارهای برنامه‌نویسی برای مدل‌سازی پلاسمودیا به عنوان رایانه‌های غیر متعارف در علوم رفتاری مختلف بر اساس مطالعه روابط محرک-واکنش استفاده می‌کند. نویسندگان این روابط را در چارچوب یک نظریه بازی الهام‌گرفته از زیستی بر روی پلاسمودیا که توسعه داده‌اند، یعنی در یک نظریه بازی تجربی، بررسی می‌کنند، جایی که، از یک سو، همه تعاریف اساسی در آزمایش‌هایی با Physarum polycephalum و Badhamia utricularis و از سوی دیگر، تمام الگوریتم های اساسی در زبان شی گرا برای شبیه سازی پلاسمودیا پیاده سازی شده اند. نتایج به نویسندگان اجازه می‌دهد پیشنهاد کنند که پلاسمودیوم می‌تواند مدلی برای بازی‌های همزمان و بازی‌های مبتنی بر زمینه باشد.

This book shows that the plasmodium of Physarum polycephalum can be considered a natural labelled transition system, and based on this, it proposes high-level programming models for controlling the plasmodium behaviour. The presented programming is a form of pure behaviourism: the authors consider the possibility of simulating all basic stimulus–reaction relations. As plasmodium is a good experimental medium for behaviouristic models, the book applies the programming tools for modelling plasmodia as unconventional computers in different behavioural sciences based on studying the stimulus–reaction relations. The authors examine these relations within the framework of a bio-inspired game theory on plasmodia they have developed i.e. within an experimental game theory, where, on the one hand, all basic definitions are verified in experiments with Physarum polycephalum and Badhamia utricularis and, on the other hand, all basic algorithms are implemented in the object-oriented language for simulations of plasmodia. The results allow the authors to propose that the plasmodium can be a model for concurrent games and context-based games.