Heródoto en el Siglo de Oro: Fragmentos históricos y literarios

در طول قرن ها ، داستان های هولودوتو با پیدایش و توسعه چندین رشته ، نه تنها تاریخی بلکه انسان شناسی ، زندگینامه ، برای ادبیات مسافرتی همراه بوده است ، و شاید این پیوند فرهنگی دلیل اصلی بقای آن باشد ، که از طریق آنها الگویی برای انواع مختلف نوشتار شدند. lógoi ، روایات حکایات و هرودوتیاس هدف اصلی مورد تجزیه و تحلیل در این کتاب به عنوان واقعیت های تفسیر شده از اطلاعات است که ژانرهای ادبی مختلفی را برای توصیف و برانگیختن مطالب فرهنگی ، تاریخی ، جغرافیایی و حکایتی در بر می گیرد. این مقاله اثری از اتحاد دانش شاید نامنظم و تکه تکه کننده هرودوت در عصر طلایی اسپانیایی را پیشنهاد می کند. بزرگی تولید طلایی اسپانیایی با هرودوت گذشته در تعامل بود و آن را از طریق فرآیندهای کلی و در شرایط ادبی و تاریخی کاربرد دارد. اثر حاضر آثاری را که در آن تأثیر نیرومند تأیید شده است ، با تحولات روایت متعاقب ، از طریق ترجمه رنسانس لورنزو والا ، متون لاتین ثانویه ، یا از نظر متفاوتی و سیاستی که عدم وجود ترجمه کاستیلی از داستان های را مورد بررسی قرار می دهد ، بررسی می کند ، نسخه ای که فقط در پایان قرن هفتم به دست آمد.

A lo largo de los siglos las Historias de Heródoto han sido asociadas a la génesis y al desarrollo de varias disciplinas, no solo históricas sino también antropológicas, biográficas, a la literatura de viajes, y quizá fue esta vinculación cultural la razón principal de su sobrevivencia, mediante la cual llegaron a ser un modelo para diferentes tipos de escritura. Los lógoi, las anécdotas y las narraciones herodoteas han sido el principal objetivo analizado en este libro como realidades interpretadas ricas de información que abarcaron géneros literarios diferentes para describir y glosar material cultural, histórico, geográfico y anecdótico. Este ensayo propone una labor de unificación del conocimiento tal vez irregular y fragmentario de Heródoto en el Siglo de Oro hispano. La magnitud de la producción áurea hispana interactuó con el pasado herodoteo, sintetizándolo, a través de procesos generales y aplicables a las circunstancias literaria e histórica. El presente trabajo examina las obras en las que se verificó este impacto tan contundente, con las consecuentes transformaciones narrativas, por medio de la traducción renacentista de Lorenzo Valla, de textos latinos secundarios, o de las misceláneas y polianteas que suplantaron la falta de una traducción castellana de las Historias, versión que llegó solo a finales del siglo XVIII.