دسترسی نامحدود
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
برای ارتباط با ما می توانید از طریق شماره موبایل زیر از طریق تماس و پیامک با ما در ارتباط باشید
در صورت عدم پاسخ گویی از طریق پیامک با پشتیبان در ارتباط باشید
برای کاربرانی که ثبت نام کرده اند
درصورت عدم همخوانی توضیحات با کتاب
از ساعت 7 صبح تا 10 شب
ویرایش: نویسندگان: Norbert Fischer, Friedrich-Wilhelm von Herrmann (Hg.) سری: ISBN (شابک) : 9783787318162, 9783787320486 ناشر: Felix Meiner Verlag سال نشر: 2007 تعداد صفحات: 288 [290] زبان: German فرمت فایل : PDF (درصورت درخواست کاربر به PDF، EPUB یا AZW3 تبدیل می شود) حجم فایل: 3 Mb
در صورت تبدیل فایل کتاب Heidegger und die christliche Tradition: Annäherungen an ein schwieriges Thema به فرمت های PDF، EPUB، AZW3، MOBI و یا DJVU می توانید به پشتیبان اطلاع دهید تا فایل مورد نظر را تبدیل نمایند.
توجه داشته باشید کتاب هایدگر و سنت مسیحی: رویکردهایی به موضوعی دشوار نسخه زبان اصلی می باشد و کتاب ترجمه شده به فارسی نمی باشد. وبسایت اینترنشنال لایبرری ارائه دهنده کتاب های زبان اصلی می باشد و هیچ گونه کتاب ترجمه شده یا نوشته شده به فارسی را ارائه نمی دهد.
اظهارات تحقیرآمیز هایدگر در مورد الهیات مسیحی، از جمله «هوای شبه الهیاتی» در دانشگاه پس از جنگ، که برای او دردسرهای زیادی ایجاد کرد، تفسیر دقیق مقاصد ناگفته هایدگر را قابل تأمل جلوه می دهد: «با روی آوردن به سیستم کلیسا برای تأمین نجات. او شاید خود را حتی بیشتر از الهیات رسمی «مسیحی» میدانست» (ژان گروندن).\r\n\r\nهانس گئورگ گادامر تلاش هایدگر برای از بین بردن فلسفه غرب را «نگرانی قدیمی و کاملاً ثابت شده هایدگر برای پیام اصلی مسیحی» می دانست.\r\n\r\nرابطه هایدگر با ایمان مسیحی - پس از آن که در ابتدا به وضوح با آن موافق بود - در سال های میانی زندگی اش مختل شد و در سال های آخر زندگی متزلزل و دوگانه شد. اما علاقه عمیق او به تصاحب سنت مسیحی در نوشته ها و سخنرانی ها، نامه ها، صورتجلسات سمینار و گزارش های او مشهود است. سمپوزیوم ماینتس که در سال 2006 به مناسبت سی امین سالگرد مرگ هایدگر برگزار شد، با هدف بحث در مورد رابطه او با سنت مسیحی در ایستگاه های منتخب مسیر فکری او بود.\r\n\r\nخود هایدگر به صراحت به این پرسش که ریشه مسیحیت او بود پاسخ داد. متون تازه منتشر شده در «ویرایش آخرین دست» دیدگاههایی را که قبلاً نادیده گرفته شده بودند، آشکار کردند و به تصویری واضحتر منجر شدند. هایدگر قبلاً در سخنرانی اولیهاش «پدیدارشناسی شهود و بیان» (1920) به طور برنامهریزی اعلام کرد: «نیاز به رویارویی اساسی با فلسفه یونانی و خدشهدار کردن وجود مسیحی توسط آن وجود دارد. ایده واقعی فلسفه مسیحی؛ مسیحی برای یک یونانی بد و اپیگون مانند آدابی نیست. مسیری به یک الهیات مسیحی اصیل – عاری از یونانی«.\r\n\r\nاین جلد نگاهی به موضع هایدگر در مورد نویسندگانی دارد که به ویژه برای ارجاع او به میراث مسیحیت مهم بودند.\r\n\r\nیادداشت از ناشر. هرمان هایدگر از ناشر خواست تا در صفحه 183 سهم اتو پوگلر توضیح دهد که موضع سیاسی مارتین هایدگر هرگز او را به تصمیم برای «ترک زندگی» سوق نداد. این ادعا مشکوک و بی اساس است. ما بدین وسیله خواسته هرمان هایدگر را برآورده می کنیم.
Heideggers abfällige Bemerkungen zur christlichen Theologie, auch zur 'pseudotheologischen Luft' an der Nachkriegsuniversität, die ihm sehr zu schaffen mache, lassen die pointierte Deutung von Heideggers unausgesprochenen Absichten bedenkenswert erscheinen: »Indem er [Heidegger] sich gegen das kirchliche System der Heilssicherung wandte, glaubte er vielleicht selber noch 'christlicher' zu sein als die offizielle Theologie« (Jean Grondin). Hans-Georg Gadamer sah hinter Heideggers Versuch der Destruktion der abendländischen Philosophie »das alte, wohlbezeugte Anliegen Heideggers an der originären christlichen Botschaft«. Heideggers Beziehung zum christlichen Glauben war – nach der anfangs klaren Zustimmung – in seiner mittleren Zeit gestört und in seinen späteren Jahren schwankend und zwiespältig geworden. Aber das tiefe Interesse an der Aneignung der christlichen Tradition ist aus seinen Schriften und Vorlesungen, aus Briefen, Seminarprotokollen und Berichten belegt. Das 2006 veranstaltete Mainzer Symposion zum 30sten Todestag Heideggers galt der Erörterung seiner Beziehung zur christlichen Überlieferung an ausgewählten Stationen seines Denkwegs. Heidegger selbst hat die Frage nach seiner 'Herkunft' aus dem Christlichen ausdrücklich bejaht. Neu publizierte Texte in der 'Ausgabe letzter Hand' förderten bisher unbeachtete Perspektiven ans Licht, die zu einem klareren Bild führen. Bereits in seiner frühen Vorlesung Phänomenologie der Anschauung und des Ausdrucks (1920) verkündete Heidegger programmatisch: »Es besteht die Notwendigkeit einer prinzipiellen Auseinandersetzung mit der griechischen Philosophie und der Verunstaltung der christlichen Existenz durch sie. Die wahrhafte Idee der christlichen Philosophie; christlich keine Etikette für eine schlechte und epigonenhafte griechische. Der Weg zu einer ursprünglichen christlichen – griechentumfreien – Theologie«. Der Band nimmt Heideggers Stellung zu den Autoren in den Blick, die für seinen Rekurs auf das christliche Erbe besonders wichtig waren. Hinweis des Verlages. Herrmann Heidegger hat den Verlag aufgefordert, zu dem Beitrag von Otto Pöggeler auf Seite 183 klarzustellen, dass Martin Heidegger seine politische Haltung zu keiner Zeit zu dem Entschluß geführt habe, "aus dem Leben zu scheiden". Diese Behauptung sei unseriös und nicht zu begründen. Wir kommen dem Wunsch von Herrmann Heidegger hiermit nach.