Hanoi's Road to the Vietnam War, 1954-1965

جاده هانوی به سمت جنگ ویتنام در سال 1954 با امضای توافق نامه ژنو که به جنگ هشت ساله فرانسه و هندوچین پایان داد و دو ویتنام را به وجود آورد، افتتاح شد. هوشی مین و دیگر رهبران جمهوری دموکراتیک ویتنام در موافقت با این توافق نامه ها، دوره جدیدی از صلح را پیش بینی کردند که منجر به اتحاد مجدد ملی تحت حاکمیت آنها شود. آنها هرگز تصور نمی کردند که ظرف یک دهه درگیر دشمنی بزرگتری با ایالات متحده شوند. پیر آسلین با استناد به مواد جدید و عمدتاً غیرقابل دسترس ویتنامی و همچنین اسناد فرانسوی، بریتانیایی، کانادایی و آمریکایی، مسیر کمونیستی به سمت جنگ را بررسی می کند. به طور خاص، او به بررسی بحث های داخلی و سایر عناصری می پردازد که استراتژی انقلابی هانوی را در دهه قبل از مداخله نظامی ایالات متحده و برنامه های داخلی و خارجی ناشی از آن شکل دادند. جاده هانوی به سمت جنگ ویتنام بدون تبرئه واشنگتن به خاطر نقشش در آغاز خصومت ها در سال 1965، نشان می دهد که کسانی که تلاش ها را علیه ایالات متحده و متحدانش در سایگون هدایت کردند، حداقل به همان اندازه مسئول ایجاد این جنگ بودند. شرایطی که احتمالاً به غم انگیزترین درگیری دوران جنگ سرد ختم شد.

Hanoi's Road to the Vietnam War opens in 1954 with the signing of the Geneva accords that ended the eight-year-long Franco-Indochinese War and created two Vietnams. In agreeing to the accords, Ho Chi Minh and other leaders of the Democratic Republic of Vietnam anticipated a new period of peace leading to national reunification under their rule; they never imagined that within a decade they would be engaged in an even bigger feud with the United States. Basing his work on new and largely inaccessible Vietnamese materials as well as French, British, Canadian, and American documents, Pierre Asselin explores the communist path to war. Specifically, he examines the internal debates and other elements that shaped Hanoi's revolutionary strategy in the decade preceding U.S. military intervention, and resulting domestic and foreign programs. Without exonerating Washington for its role in the advent of hostilities in 1965, Hanoi's Road to the Vietnam War demonstrates that those who directed the effort against the United States and its allies in Saigon were at least equally responsible for creating the circumstances that culminated in arguably the most tragic conflict of the Cold War era.