Gilbert: the last days of w. g. grace

تعداد کمی از چهره‌های فوراً قابل تشخیص، از هر دوره، از هر طبقه‌ای از W.G. Grace وجود دارد. او با قد عظیم، دور بشکه آبجو و ریش بسیار زیاد، رویای کاریکاتوریست بود - و همچنان باقی مانده است. خیلی زیاد، از بسیاری جهات. مسلماً بهترین و تأثیرگذارترین بازیکن کریکت که تا به حال زندگی کرده است و یکی از اولین سلبریتی های واقعی، گریس به یک شخصیت تبدیل شد تا یک شخص، تعداد بی سابقه ای از دوش ها و ویکت ها را بالا برد، در حالی که به آرامی پشت چرخش فزاینده ای از اسطوره ها و آپوکریفاها ناپدید شد.


گیلبرت اولین بررسی گریس است که در زیر سطح زمین حفاری می کند، مه افسانه را می دمد و خود انسان، انسان را کاوش می کند و می پرسد که ممکن است چه فکری داشته باشد. و احساس کرد. در واقع، دبلیو جی گریس چه کسی بود؟

در سالی که صدمین سالگرد مرگ گریس است، چارلی کانلی آخرین سال‌های زندگی خود را از جشن تولد پنجاه سالگی‌اش ترسیم می‌کند. در سال 1898 تا مرگش در 67 سالگی در سال 1915، از نگاه گریس...

There are few more instantly recognisable figures, from any era, from any walk of life, than W.G. Grace. With his enormous height, beer-barrel girth and immense beard he was - and remains - a caricaturist's dream. Too much so, in many ways. Arguably the finest and most influential cricketer who ever lived and one of the first true celebrities Grace became a persona rather than a person, racketing up unprecedented amounts of runs and wickets while slowly vanishing behind an increasing swirl of myth and apocrypha.


Gilbert is the first examination of Grace to dig beneath the surface, blow the fog of fable and explore the man himself, the human being, and ask what he might have thought and felt. Who, in effect, was W.G. Grace?

In the year that marks the centenary of Grace's death, Charlie Connelly charts the final years of his life, from his fiftieth birthday celebrations in 1898 to his death at the age of 67 in 1915, through the eyes of Grace...