Geschichte der Gesellschaft Deutscher Naturforscher und Ärzte: Gedächtnisschrift für die hundertste Tagung der Gesellschaft im Auftrage des Vorstandes der Gesellschaft verfaßt von Max Pfannenstiel

در سال 1922، کارل سودهوف، صاحب تاریخ پزشکی و علوم طبیعی، "سند یادبودی برای کنفرانس صدمین سالگرد انجمن دانشمندان و پزشکان طبیعی آلمان در لایپزیگ" نوشت. کارل سودوف به عنوان یک آرشیودار قدیمی جامعه قدیمی و ارجمند، به طور خلاصه توسعه تدریجی بنیاد اوکن را از سال 1822 تا 1922 توصیف کرد. سند یادبود او «از زمان اجبار و تصمیم هیئت مدیره باید در محدودترین محدوده مکانی حفظ می شد». اولین سال های پس از جنگ پس از 1918، با تغییرات سیاسی فراوان در ساختار مردم ما، کاهش ارزش پول، از دست دادن اموال و پایه های زیبای انجمن محققان طبیعی، اجازه انتشار بزرگ یادبود را نداد. . «در زمان‌های بهتر»، این آرزوی سودهف بود، اگر مقاله‌ای برای صدمین نشست، مراحل توسعه علمی را که در مذاکرات اجتماعی منعکس می‌شود، ارائه کند. "زمان های بهتر" با صدمین جلسه انجمن در سال 1958 به وجود نیامد. سرزمین پدری از هم پاشیده شده است، فعالیت فعال در یک جامعه طبیعی متوقف شده است. دیگر هیچ تعهد مشترکی وجود ندارد که همه مردم شرق و غرب را متقاعد کند. موانع عبور از جاده های قدیمی و راه آهن. مردم آلمان به مرزی غیر طبیعی و صعب العبور از سرزمین آلمان تا سرزمین آلمان نگاه می کنند. خودپسندی و گناه خود در آغاز و اندوه عمیق در انتهای راهی است که هنوز رد نشده است. چیزی که هنوز می توانیم آن را خانه بنامیم تا حدی ویران شده است، حتی بی روح. عصر مکانیزه کردن، پولساز و مفید را به ارمغان می آورد.

Der Altmeister der Geschichte der Medizin und der Naturwissenschaften Karl Sudhoff verfaßte 1922 eine "Gedächtnisschrift zur Jahrhundert-Tagung der Gesellschaft Deut­ scher Naturforscher und Ärzte in Leipzig". Als langjähriger Archivar der alten, ehr­ würdigen Gesellschaft hat Karl Sudhoff darin das allmähliche Werden der Oken'schen Gründung von 1822 bis 1922 kurz geschildert. Wohl mußte sich seine Gedenkschrift "aus der Zeiten Zwang und des Vorstandes Entschließung in engsten räumlichen Grenzen halten". Die ersten Nachkriegsjahre nach 1918 mit den vielen politischen Wandlungen im Gefüge unseres Volkes, die Entwertung unseres Geldes, der Verlust des Vermögens und der schönen Stiftungen der Naturforscher-Gesellschaft ließenkeine große Festschrift zu. "In besseren Zeiten", das war Sudhoff's Wunsch, sollte zu der 100. Versammlung eine Abhandlung die wissenschaftlichen Entwicklungsphasen, wie sie sich in den Gesellschaftsverhandlungen spiegeln, darstellen. Die "besseren Zeiten" sind mit der 100. Tagung der Gesellschaft im Jahre 1958 nicht gekommen. Das Vaterland ist zerrissen, das tätige Wirken in einer natürlichen, gegebenen Gemeinschaft hat aufgehört; es gibt keine gemeinsamen Verpflichtungen mehr, die alle Menschen in Ost und West binden. Schlagbäume queren alte Straßen und Schienenzüge; deutsche Menschen blicken an einer unnatürlichen, unüberschreit­ baren Grenze von deutschem Land in deutsches Land. Vermessenheit und eigene Schuld stehen am Anfang und tiefe Trauer am Ende eines Weges, der noch nicht durchschritten ist. Was wir noch Heimat nennen dürfen ist teilweise zerstört, ja entseelt worden. Eine mechanisierende Zeit läßt das Geldeinbrin­ gende und Nützliche hervortreten.