Geospatial Technologies and Geography Education in a Changing World: Geospatial Practices and Lessons Learned

این کتاب ابتکاری است که توسط کمیسیون آموزش جغرافیایی اتحادیه بین‌المللی جغرافیایی ارائه شده است. این به ویژه بر آنچه که از پروژه‌های جغرافیایی و تحقیقات دهه‌های گذشته در پیاده‌سازی فناوری‌های مکانی (GST) در آموزش رسمی و غیررسمی آموخته شده است، تمرکز دارد. هدف این نشریه اطلاع رسانی به مخاطبان بین المللی از معلمان، متخصصان، محققان و سیاست گذاران در مورد وضعیت هنر و چشم انداز شیوه های جغرافیایی (GPs) به عنوان فعالیت های سازمان یافته ای است که از GST و درس های آموخته شده در رابطه با آموزش جغرافیایی استفاده می کنند. GST مجموعه ای از دانش پیشرفته را تشکیل می دهد که توسط متخصصان سیستم های اطلاعات جغرافیایی (GIS)، سنجش از دور (RS)، سیستم های موقعیت یابی جهانی (GPS) و کارتوگرافی دیجیتال (DC) توسعه یافته است. GST برای مدت طولانی در بسیاری از بخش های مختلف اعمال می شود. با این حال، اولین استفاده از آنها در آموزش عالی در اوایل دهه 1980 آغاز شد و سپس در طول دهه 1990 به مدارس متوسطه گسترش یافت. با شروع GIS و RS، به یک زمینه بسیار گسترده تر تبدیل شد، زیرا GST گسترش یافت تا GPS و DC را با فناوری های ارتباطی جدید و برنامه های کاربردی اینترنت شامل شود. GST در سرتاسر جهان به عنوان ترکیبی از ابزارها و تکنیک های ویژه برای مؤثرتر کردن تحقیق، آموزش و یادگیری استفاده شده است.

This book is an initiative presented by the Commission on Geographical Education of the International Geographical Union. It focuses particularly on what has been learned from geospatial projects and research from the past decades of implementing geospatial technologies (GST) in formal and informal education. The objective of this publication is to inform an international audience of teachers, professionals, scholars, and policymakers about the state of the art and prospects of geospatial practices (GPs) as organized activities that use GST and lessons learned in relation to geographical education. GST make up an advanced body of knowledge developed by practitioners of geographic information systems (GIS), remote sensing (RS), global positioning systems, (GPS), and digital cartography (DC). GST have long been applied in many different sectors; however, their first use in higher education began in the early 1980s and then diffused to secondary schools during the 1990s. Starting with GIS and RS, it evolved into a much broader context, as GST expanded to include GPS and DC with new communication technologies and Internet applications. GST have been used around the world as a combination of tools and special techniques to make research, teaching, and learning more effective.