Georgian and Soviet: Entitled Nationhood and the Specter of Stalin in the Caucasus

گرجستان و شوروی ظرفیت تشکیل ملت و امپراتوری شوروی را بررسی می کند. جمهوری شوروی گرجستان، واقع در منطقه کوهستانی قفقاز، الگوی ملت‌سازی مشابه سایر جمهوری‌های ملی اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. با این حال، میراث گرجستانی، دانش نزدیک استالین از امور قفقاز، و دخالت شخصی در مسائل محلی در حالی که او به شهرت رسید، وطن خود را ترک کرد تا پس از مرگش در سال 1953 با مجموعه‌ای از چالش‌ها روبه‌رو شود.

کلر پی کایزر با استفاده از آرشیوهای گرجی و منابع به زبان گرجی استدلال می کند که دوران پس از جنگ و پس از استالین در ایجاد گرجستان "گرجستانی" تعیین کننده بوده است. این امر نه تنها به دلیل نقش عجیب فرقه استالین در ساختن ملیت مدرن گرجستان، بلکه به دلیل تغییرات بعدی استالین زدایی در میان مردم گرجستان و در روابط غیرعادی امپراتوری بین مسکو و تفلیس بود. قیصر توضیح می دهد که چگونه امپراتوری شوروی می تواند سرکوبگر باشد و در عین حال فرصت هایی را برای پیشرفت - برای مشاغل فردی و همچنین برای ملیت های خاص تشویق کند. ایجاد سلسله مراتب ملی استحقاق می تواند به اندازه تصورات امپراتوری در سطح محلی و جمهوری در مرکز مسکو باشد.

گرجستان و شوروی نشان می‌دهد که سلسله‌مراتب ملی در سطح جمهوری که اتحاد جماهیر شوروی ایجاد کرد، پایه‌ای برای ادعای ملی کردن دولت‌هایی که پس از امپراتوری در سال 1991 پدیدار می‌شد، ایجاد کرد. امروز، گرجستان هنوز با میراث‌های قرن شوروی خود و استالین دست و پنجه نرم می‌کند. به همین ترتیب، زمانی که نسل‌های جدید گرجی‌ها رابطه همزیستی بین سوسو جوگاشویلی و سرزمین مادری‌اش را ارزیابی می‌کنند، همچنان ادامه دارد.

Georgian and Soviet investigates the constitutive capacity of Soviet nationhood and empire. The Soviet republic of Georgia, located in the mountainous Caucasus region, received the same nation-building template as other national republics of the USSR. Yet Stalin's Georgian heritage, intimate knowledge of Caucasian affairs, and personal involvement in local matters as he ascended to prominence left his homeland to confront a distinct set of challenges after his death in 1953.

Utilizing Georgian archives and Georgian-language sources, Claire P. Kaiser argues that the postwar and post-Stalin era was decisive in the creation of a "Georgian" Georgia. This was due not only to the peculiar role played by the Stalin cult in the construction of modern Georgian nationhood but also to the subsequent changes that de-Stalinization wrought among Georgia's populace and in the unusual imperial relationship between Moscow and Tbilisi. Kaiser describes how the Soviet empire could be repressive yet also encourage opportunities for advancement―for individual careers as well as for certain nationalities. The creation of national hierarchies of entitlement could be as much about local and republic-level imperial imaginations as those of a Moscow center.

Georgian and Soviet reveals that the entitled, republic-level national hierarchies that the Soviet Union created laid a foundation for the claims of nationalizing states that would emerge from the empire's wake in 1991. Today, Georgia still grapples with the legacies of its Soviet century, and the Stalin factor likewise lingers as new generations of Georgians reevaluate the symbiotic relationship between Soso Jughashvili and his native land.