General Equilibrium with Price-Making Firms

انگیزه. به نظر می رسد که آن داستان زیبا، تعادل رقابتی هنوز بر مرزهای اقتصاد خرد نظری تسلط دارد. ممکن است به طور کلی آن را حالتی بدانیم که در آن فعالان اقتصادی با واکنش «عقلانی» به قیمت‌های لغو شده، انتخاب‌هایی را انجام می‌دهند که سازگار و امکان‌پذیر باشد. قیمت‌ها را می‌توان به‌عنوان «گرفته‌شده» نیز توصیف کرد: به هر دلیلی، نمایندگانی که به آن‌ها پاسخ می‌دهند، آن‌ها را داده شده می‌دانند. وجود چنین حالتی، بهینه بودن آن، استحکام آن در برابر چانه زنی آزاد در میان نمایندگان در صورت وجود تعداد زیادی از آنها، فراوانی آن، پایداری آن در زمانی که جابجایی های قیمتی تعدیل های مشخصی را برمی انگیزد - همه این مسائل مورد مطالعه قرار گرفته اند و همچنان مورد مطالعه قرار می گیرند. انواع تنظیمات به آرامی تعادل مورد بررسی شروع به ترکیب کالاهای عمومی، عوارض خارجی از انواع خاص، تفاوت در اطلاعات عامل ها و دوره های زمانی بی نهایت می کند. جذابیت چنین نتایجی نیازی به بحث نیست: تعادل مورد مطالعه ممکن است تخصیص بهینه منابع را حفظ کند، و زمانی که انجام می‌دهد آن را به گونه‌ای حفظ می‌کند که به نظر می‌رسد از نظر اطلاعاتی کارآمد است و به خوبی با انگیزه‌های فردی مطابقت دارد. بنابراین، گسترش شرایطی که تحت آن یک تعادل وجود دارد، که تحت آن بهینه بودن آن حفظ می شود، و تحت آن از جابجایی ها و همچنین چانه زنی آزاد بین عوامل جان سالم به در می برد، مهم است.

Motivation. That elegant fiction the competitive equilibrium seems still to dominate the frontiers of theoretical microeconomics. We may think of it in a general way as a state of affairs wherein economic agents, responding "rationally" to annoWlced prices, make choices which are consistent and feasible. The prices may also be described as "taken": for one reason or another the agents who respond to them consider them as given. The existence of such a state, its optimality, its robustness against free bargaining among agents when there are many of them, its Wliqueness, its stability when price displacements evoke specified adjustments--all these issues have been studied, and continue to be studied in a variety of settings. Slowly the equilibrium investigated begins to incorporate public goods, externalities of certain kinds, differences in agents' information, and infinitely many time periods. The appeal of such results need not be belabored: the equilibrium studied may sustain an optimal resource allocation, and when it does it sus­ tains it in a manner that appears to be informationally efficient and to accord well with individual incentives. Therefore it is important to extend the circumstances under which an equilibrium exists, under which it sustains opti­ mality, and under which it survives displacements as well as free bargaining among agents.