Genealogy of the Tragic: Greek Tragedy and German Philosophy

چرا تراژدی یونانی و "تراژیک" برای مفاهیم مدرنیته ضروری تلقی شدند؟ و این باور چگونه بر درک مدرن درام یونانی تأثیر گذاشته است؟ در تبارشناسی تراژیک، جاشوا بیلینگز با ردیابی ظهور نظریه مدرن تراژیک، که برای اولین بار در حدود سال 1800 توسط متفکران مرتبط با ایده آلیسم آلمانی ایجاد شد، به این سوالات و سوالات مرتبط پاسخ می دهد. این کتاب استدلال می‌کند که ایده تراژیک در پاسخ به آگاهی جدیدی از تاریخ در اواخر قرن هجدهم پدید آمد، که نظریه‌پردازان را برانگیخت تا تراژدی یونانی را هم به‌عنوان شکلی منحصربه‌فرد و از لحاظ تاریخی دورافتاده و هم به‌عنوان یک ژانر ادبی بی‌زمان و پر از معنا برای زمان حال ببینند. . این کتاب تفسیر جدیدی از نظریه‌های شیلر، شلینگ، هگل، هولدرلین و دیگران را به‌عنوان واسطه‌ای بین این انگیزه‌های تاریخی‌سازی و جهان‌شمولی ارائه می‌دهد و ریشه‌های رویکردهای آنها را در بحث‌های قبلی تراژدی یونان در آلمان، فرانسه و انگلیس نشان می‌دهد. . تبارشناسی تراژیک با بررسی جزئیات قرائت تراژدی قرن هجدهم و تعاملات متقابل بین متفکران ایده آلیست، جامع ترین گزارش تاریخی از تراژیک تا به امروز، و همچنین کامل ترین توضیح در مورد چرایی و چگونگی آن را ارائه می دهد. این ایده برای درک مدرنیته استفاده شد. این کتاب استدلال می‌کند که نظریه‌های ایده‌آلیستی برای تفاسیر معاصر از تراژدی یونانی بنیادی باقی می‌مانند و خواستار درگیری مجدد با پرسش‌های فلسفی در نقد تراژدی است.